Αρνούνται πεισματικά οι Ευρωπαίοι να παραδεχτούν ότι έχουν κάνει λάθος με την σκληρή και άκριτη λιτότητα και μάλιστα να συνειδητοποιήσουν όχι ότι πρέπει να επιβάλουν λιγότερη λιτότητα αλλά να μην επιβάλουν λιτότητα καθόλου.

Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά, παρομοιάζοντας τις πολιτικές λιτότητας εξίσου επικίνδυνες με ένα φίδι, «ο  Simon Wren-Lewis είχε πει, όταν περπατάς και διαπιστώνεις ότι ένα φίδι βρίσκεται στο δρόμο σου δεν επιβραδύνεις το βήμα σου για να ακολουθήσεις το φίδι».

 Αυτά αναφέρει ο Οικονομολόγος Paul Krugman σε άρθρο του στους New York Times , όπου σημιεώνει ότι η συνέχιση της πολιτικής της λιτότητας έχει καταρριφθεί ακόμα και από το ΔΝΤ, το οποίο υπενθυμίζει επίμονa ότι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές είναι μεγάλοι. Οι κερδοσκόποι των ομολόγων παραμένουν αόρατοι και η «νεράιδα» της εμπιστοσύνης αρνείται να κάνει την εμφάνισή της. Σαφώς, η πολιτική της λιτότητας έχει καταρρεύσει και μαζί της και οι υποστηρικτές της.

Παρ΄όλα αυτά οι  πολιτικοί αρνούνται να δουν αυτό που έχει προκληθεί στην οικονομία και να άρουν άμεσα τα μέτρα σκληρής και άκριτης λιτότητας. 
Θα ήταν πολύ πιο εύκολο να παραδεχτούν ότι έκαναν λάθος και σκότωσαν την οικονομία, από το να κατηγορούν τους επικριτές τους ότι είναι υπερενθουσιώδεις για τα αναπτυξιακά μέτρα.
Ο νομπελίστας οικονομολόγος κλιμάκωσε τις επικρίσεις του για την πολιτική των Βρυξελλών, σχολιάζοντας ότι οι  Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ενδιαφέρονται περισσότερο να αμυνθούν απέναντι στις επικρίσεις των οικονομολόγων, παρά να διορθώσουν την οικονομική στρατηγική τους.
 
Σε ένα επίπεδο αυτό είναι κάπως αστείο: οι πολιτικές λιτότητες έχουν εφαρμοστεί σε ολόκληρη την Ευρώπη ωστόσο το καλύτερο παράδειγμα επιτυχίας που μπορεί να βρεθεί βρίσκεται στη Λετονία,  ένα κράτος με λιγότερους κατοίκους από ότι το Μπρούκλιν.

Καταλήγει , « το δόγμα που έχει κυριαρχήσει στους διάλογους της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ τα τελευταία τρία χρόνια είναι λάθος από όποια πλευρά και αν το εξετάσει κανείς.»