Αν και εξακολουθούν να υποστηρίζουν πως τα συμπεράσματά τους εξακολουθούν να ισχύουν, οι δύο οικονομολόγοι του Χάρβαρντ, η Κάρμεν Ράινχαρτ και ο Κένεθ Ρογκόφ, έδωσαν στη δημοσιότητα μια διόρθωση της αμφιλεγόμενης μελέτης τους για την επίδραση του δημόσιου χρέους στην ανάπτυξη, που προκάλεσε παγκόσμιο σάλο.

Η μελέτη τους του 2010, που κατέληγε στο συμπέρασμα πως ένα αυξημένο χρέος στις πλούσιες χώρες συνοδεύεται απαραιτήτως από μια ύφεση, είχε αμφισβητηθεί όταν ένας φοιτητής της Οικονομετρίας στο Πανεπιστήμιο του Άμχερστ της Μασαχουσέτης είχε εντοπίσει σφάλματα στη στατιστική μέθοδο.

Τρεις ερευνητές του πανεπιστημίου αυτού είχαν στη συνέχεια δημοσιεύσει εργασίες που αμφισβητούσαν τα συμπεράσματα της μελέτης, επισημαίνοντας λάθη σε υπολογισμούς και την παράλειψη δεδομένων από ορισμένες χώρες, καθώς και κατηγορώντας τους συντάκτες της μελέτης ότι υποστηρίζουν τη λιτότητα στηριζόμενοι σε εσφαλμένη βάση.

Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα, οι συντάκτες διορθώνουν μια σειρά σφαλμάτων κωδικοποίησης στους στατιστικούς πίνακες Excel και αποκαθιστούν δεδομένα αναφορικά με την Ισπανία και τη Νέα Ζηλανδία, χωρίς ωστόσο να θέτουν υπό αμφισβήτηση τα γενικά συμπεράσματα της μελέτης τους.

Στις εργασίες τους του 2010, η Κάρμεν Ράινχαρτ και ο Κένεθ Ρογκόφ είχαν συμπεράνει πως οι περίοδοι κατά τις οποίες το δημόσιο χρέος των πλούσιων χωρών είχε ξεπεράσει το 90% του ΑΕΠ τους, αντιστοιχούσαν σε ισχυρή πτώση της οικονομικής δραστηριότητας και για τις υπό εξέταση χώρες σε ύφεση της τάξης του -0,1%.

Στη νέα τους μελέτη, στην οποία προστίθενται κυρίως δεδομένα από νέες χώρες, το συμπέρασμα είναι πως η μέση ανάπτυξη πέφτει κατά 2,8% ως 1,8% σ' αυτή την περίπτωση. Υπογραμμίζουν πως καταλήγουμε σε κάθε περίπτωση σε μια σημαντική απώλεια ανάπτυξης.

Στη διορθωτική σημείωσή τους, οι Κάρμεν Ράινχαρτ και Κένεθ Ρογκόφ λένε πως συμφωνούν πλήρως με τα σχόλια των επικριτών τους για «την εμπειρία μιας ασταθούς και ακανόνιστης ανάπτυξης μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως το πρόβλημα είναι πως στη συζήτησή τους αγνοούν πλήρως τη μετέπειτα εργασία μας που έθιγε αυτό το πρόβλημα», υπογραμμίζουν.

Τα νέα δημοσιευμένα δεδομένα επιτρέπουν πάντως να αμφισβητηθεί ότι το όριο του χρέους στο 90% του ΑΕΠ είναι ένα όριο ιερό και απαραβίαστο, μετά το οποίο η ανάπτυξη καταρρέει απότομα.

Η μελέτη αυτή, η οποία δημοσιεύθηκε εν μέσω κρίσης στην ευρωζώνη, είχε χρησιμοποιηθεί ως σημείο αναφοράς από τον αμερικανό πολιτικό Πολ Ράιαν, πρώην υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ, ενώ είχε επίσης χρησιμεύσει για να υποστηριχθεί στην Ευρώπη η άποψη των υποστηρικτών της λιτότητας.

Οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται στην Ευρώπη αποτελούν πλέον αντικείμενο έντονης κριτικής σε χώρες του Νότου.