Το μεγαλύτερο βαθμό φτώχειας στην Ευρωζώνη έχει η Ελλάδα σύμφωνα με την Εκθεση της Κομισιόν ήδη απο το 2011 ακόμη και πριν την εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής. 

Το σύστημα κοινωνικής προστασίας, αναφέρει η Εκθεση, χαρκατηρίζεται από κατηγοριοποιήσεις και επιδόματα χωρίς όμως συνολικό σχεδιασμό και δεν περιλαμβάνει ένα μηχανισμό υπολογισμού του γενικού  εισοδήματος. Οι παροχές περιορίζονται στους ασφαλισμένους και δεν περιλαμβάνουν κάποιες ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες όπως οι νέοι άνεργοι.

Η ανεργία των νέων έφτασε το 55% το 2012 αλλά επίδομα ανεργίας μπορούν να λάβουν μόνο όσοι πριν έχουν εργαστεί τουλάχιστον για 12 μήνες. Ετσι οι νέοι και οι μακροχρόνια άνεργοι εξαιρούνται.

Από το 2014 θα ληφθούν μέτρα για τη μείωση των μακροχρόνια ανέργων μέσω ειδικών στρατηγικών στην αγορά εργασίας. Το περιορισμένο σύστημα κοινωνικών παροχών στην Ελλάδα έρχεται σε αντίθεση με ανάλογα συστήματα άλλων χωρών της Ευρωζώνης.

Κάποιες κατηγορίες νοικοκυριών κινδυνεύουν ιδιαίτερα από τη φτωχοποίηση. Πρόκειται για τα νοικοκυριά όπου εργάζεται μόνο ένας και μένει άνεργος, ενώ η κατηγορία με τον μεγαλύτερο κίνδυνο είναι η μονογονεϊκή οικογένεια. Σε σύγκριση με τους δέικτες του 2011 οι δείκτες φτώχειας στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί σε όλες τις κατηγορίες. Παροχές για παδιά είναι ουσιαστικές μόνο για τις τρίτεκνες οικογένειες ενώ δεν υπάρχουν βοηθήματα για όσους έχουν 1-2 παιδιά και ακόμη λιγότερα για τις μονογονεϊκές οικογένειες.  

 Μόνο το 50% των επιδομάτων απευθύνονται στο φτωχότερο 30% του πληθυσμού και χρειάζεται μια νέα θέσπιση προτεραιοτήτων  για την εξισορρόπηση του κοινωνικού συστήματος. Οι οικογένειες και ειδικά οι μονογονεϊκές οικογένειες χρειάζονται υποστήριξη.

Γι αυτό το λόγο θεσπίστηκε το επίδομα μονογονεϊκής οικογένειας από 1/1/2013 που είναι 40 ευρώ για  κάθε παιδί. Παράλληλα θα θεσπιστεί μίνιμουμ εγγυημένο εισόδημα από 1/1/2014  το οποίο σε συνάρτηση με τα άλλα μέτρα ακι τις στρατηγικές θα βοηθήσουν στην προστασία των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων από τη φτώχεια.