Μέτρα για τη διετία 2015-16, τα οποία θα προσδιοριστούν το Σεπτέμβριο, θα συμπεριλαμβάνονται στον ανασχεδιασμό του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2013-16, που θα ζητήσει η τρόικα από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, κατά τον έλεγχο που θα πραγματοποιήσει την επόμενη εβδομάδα.

Το κλιμάκιο των ελεγκτών έρχεται στην Αθήνα την προσεχή Δευτέρα και από την Τρίτη 4 Ιουνίου ξεκινά νέο έλεγχο στην ελληνική οικονομία για να διαπιστώσει την εφαρμογή των συμφωνηθέντων, αλλά και να δώσει κατευθύνσεις στην κυβέρνηση, εν όψει του εξονυχιστικού και κρίσιμου ελέγχου του Σεπτεμβρίου που θα φέρει και νέα μέτρα, το βάρος των οποίων θα είναι ανάλογο των αποκλίσεων που θα έχουν καταγραφεί μέχρι τότε στον προϋπολογισμό.

Το δημοσιονομικό κενό της διετίας 2015 - 16, η Κομισιόν το υπολογίζει σε 4,2 δισ. ευρώ και εκκρεμεί και η κοστολόγηση του ΔΝΤ που θα διατυπωθεί στην έκθεση που αναμένεται αυτή την εβδομάδα. Για την κάλυψη του «κενού» προτείνεται μάλιστα από την Κομισιόν η λήψη μέτρων όπως είναι η κατάργηση των φοροαπαλλαγών που έχουν απομείνει και η νέα περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (μη συγχρηματοδοτούμενων).

Στελέχη του ΥΠΟΙΚ αφήνουν να εννοηθεί ότι θα ζητήσουν από τους επικεφαλής της τρόικας τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, αίτημα που σχετίζεται από αν τα έσοδα στο πεντάμηνο παρουσιάσουν θεαματική βελτίωση και κλείσει η «ψαλίδα» της υστέρησης, η οποία στο τετράμηνο φτάνει σε 450 εκατ. ευρώ.

Αναφορικά με τη μείωση των συντελεστών του φόρου μεταβίβασης ακινήτων, το αίτημα θα τεθεί, αλλά και η ίδια η κυβέρνηση δεν βιάζεται, καθώς είναι στον προγραμματισμό της για το προσεχές φθινόπωρο και παράλληλα με την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων. Στόχος του υπουργείου Οικονομικών είναι ο έλεγχος του Ιουνίου να είναι τυπικός και σύντομος, πλην όμως οι αντίστοιχες προσδοκίες για τον έλεγχο του Μαΐου διαψεύστηκαν και για την οριστικοποίηση της συμφωνίας χρειάστηκαν 45 μέρες.

Εντός της εβδομάδας εν τω μεταξύ  εκδίδεται και η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σχετικά με το ελληνικό πρόγραμμα, με το ενδιαφέρον να εστιάζεται σε δύο σημεία, στο δημοσιονομικό κενό, αλλά και στη βιωσιμότητα του χρέους.