Κατακόρυφα την προτίμηση των χρηστών κοινωνικών δικτύων στο, ήδη δημοφιλές, Twitter αύξησε το γεγονός ότι το Twitter εξαιρείται από το αμερικανικό κυβερνητικό πρόγραμμα παρακολούθησης, το επονομαζόμενο Prism.

Τα δημοσιεύματα της Guardian  σύμφωνα με τα οποία η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ (η NSA) έχει απευθείας πρόσβαση στα συστήματα των Google, Facebook, Apple, Skype και άλλων αμερικανικών διαδικτυακών γιγάντων, τάραξαν τα διαδικτυακά νερά  τις τελευταίες μέρες.

Η είδηση ότι το Twitter εξαιρείται το ξεχώρισε ως το πιο αξιόπιστο και προστατευμένο, όσον αφορά τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών του, κοινωνικό δίκτυο. Ωστόσο σύμφωνα με το Mashable, στο Twitter δεν δημοσιεύονται ούτε μοιράζονται τόσο προσωπικά δεδομένα ή σε τόσο μεγάλο βαθμό, όπως, για παράδειγμα, στο Facebook, και αυτός μπορεί να είναι ένας λόγος για τον οποίο το Twitter δεν έτυχε της προσοχής του Prism.

Σημειώνεται δε ότι  όλες οι εταιρείες, εκτός της Microsoft και της Yahoo, υποστηρίζουν πως δεν είχαν ξανακούσει για το πρόγραμμα Prism ποτέ πριν την αποκάλυψή του την Τρίτη. Ηδη, διαφήμιση της Microsoft,  έχει σύνθημα: «Η ιδιωτική σας ζωή είναι η προτεραιότητα μας». Παράλληλα, ο διευθύνων σύμβουλος της Google, Larry Page, και ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg, αρνούνται κάθε συμμετοχή των εταιρειών τους στο κυβερνητικό πρόγραμμα παρακολούθησης, ενώ ο τελευταίος χαρακτήρισε τους ισχυρισμούς των μέσων ενημέρωσης ως «αισχρούς».

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τον αμερικανικό νόμο, δεν είναι παράνομο για την NSA να συλλέγει πληροφορίες για ξένους πολίτες.

Σε σχετικό άρθρο, ο Economist υπενθυμίζει τους δύο κύριους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την ιδιωτική μας ζωή από κυβερνητικά, απόρρητα προγράμματα παρακολούθησης όπως το Prism. Πρώτον, επισημαίνει το ενδεχόμενο άσκησης παράνομης πίεσης, βασισμένης σε προσωπικά δεδομένα τα οποία δεν ήταν προς δημοσίευση, τα οποία μπορεί να είναι μυστικά αλλά δεν είναι παράνομα (όπως, π.χ, η μοιχεία). Δεύτερον, υπάρχει ο φόβος της δημιουργίας ενός προτύπου λανθασμένης ενοχοποίησης το οποίο θα είναι βασισμένο σε προσωπικά δεδομένα που σε εμάς φαντάζουν ακίνδυνα προς την εθνική ασφάλεια, όμως οι υπηρεσίες ασφαλείας μπορούν να θεωρήσουν πως σχετίζονται με τρομοκρατικές ενέργειες, όπως, για παράδειγμα, το σημείο όπου βρισκόταν κάποιος μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή.