Ευρωπαϊκή Ένωση: Από παράδεισος ευημερίας, «κλουβί» ανισότητας

Ευρωπαϊκή Ένωση: Από παράδεισος ευημερίας, «κλουβί» ανισότητας

Γράφει ο Βαγγέλης Βιτζηλαίος

Η Ευρώπη δεν είναι πλέον παράδεισος. Η Γηραιά Ήπειρος, χτυπημένη από την χρηματοοικονομική κρίση όχι μόνο δεν δείχνει ότι κάποια στιγμή θα αφήσει πίσω της τις δύσκολες μέρες, αλλά με τις πολιτικές ακραίας λιτότητας, που ανοίγουν το χάσμα Βορρά-Νότου, τα χειρότερα έρχονται.

Τα στοιχεία της διεθνούς συνομοσπονδίας κατά της φτώχειας και της ανισότητας, Oxfam, που δημοσιοποιήθηκαν την Πέμπτη δείχνουν ότι τα μέτρα λιτότητας που «σαρώνουν» τις ευρωπαϊκές χώρες θα αφήσουν ανεξίτηλα σημάδια τα επόμενα χρόνια. Συγκεκριμένα ένας στους τρεις ευρωπαίους πολίτες είναι πολύ πιθανό να είναι στα όρια της φτώχειας μέχρι το 2025, ποσοστό που μεταφράζεται σε 14 εκατομμύρια Ευρωπαίους. Παράλληλα, σύμφωνα με την συνομοσπονδία που αποτελείται από 17 οργανώσεις που δραστηριοποιούνται σε 90 χώρες, θα χρειαστούν περίπου 25 χρόνια για να επανέλθουν τα επίπεδα διαβίωσης που υπήρχαν πέντε χρόνια πριν.

Σχολιάζοντας την έκθεση την Παρασκευή ο γερμανός ο υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε υπεραμύνθηκε της ακολουθούμενης πολιτικής, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται μόνο για λιτότητα, αλλά για «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας».

Την ίδια ώρα, η ανεργία στην ευρωζώνη έφτασε το 12,1% τον Ιούλιο (έναντι 11% της Ε.Ε.), με αυτή των νέων να εκτινάσσεται στο 24%. Εκεί φυσικά, τα ποσοστά αυτά δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική κατάσταση και ιδιαίτερα το τεράστιο χάσμα του σκληρού πυρήνα της ένωσης και των υπερχρεωμένων χωρών της περιφέρειας: Στην Αυστρία η ανεργία ανέρχεται στο 4,8%, ενώ στη Γερμανία στο 5,3%, ενώ πιο νότια, Ελλάδα και Ισπανία εμφανίζουν ποσοστά που ξεπερνούν το 27% και 26% αντίστοιχα.

Η απειλή των ρήξεων

Μία Ευρώπη των ανισοτήτων και της αδικίας δίνει τροφή στον ευρωσκεπτικισμό ο οποίος απειλεί με ρήξεις τα επόμενα χρόνια. Η Βρετανία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως και η Ισλανδία η οποία μόνο επίσημα δεν έχει ανακοινώσει το «φρένο» στην ενταξιακή της διαδικασία. Η κρίση που χτυπάει την Ισπανία και οι απαιτήσεις για πολιτικές λιτότητας από τις Βρυξέλλες προς τη Μαδρίτη, έχουν γιγαντώσει τις τάσεις ανεξαρτητοποίησης των Καταλανών.

Στα παραπάνω θα πρέπει αν προστεθεί και η άνοδος των ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων (ή και ακροδεξιών) σε χώρες όπως η Φινλανδία, η Βρετανία, η Ελλάδα ακόμα και στη Γερμανία.

Στη χώρα μας, όπως κατέδειξε η δημοσκόπηση της Public Issue αρνητική γνώμη για την Ευρωπαϊκή Ένωση εκφέρει το 55% των πολιτών, τη στιγμή που το 47% λέει «όχι» στο ευρώ. Και πώς να μην καταγράφεται αυτή η τάση, όταν η ανεργία ανεβαίνει συνεχώς (27,9% με το 60% των νέων να μην έχει εργασία) και τις προοπτικές να είναι δυσοίωνες. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ΙΝΕ - ΓΣΕΕ θα απαιτηθούν τουλάχιστον 20 χρόνια προκειμένου να δημιουργηθούν ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας και να μειωθεί το ποσοστό της ανεργίας κάτω από το 10%.

Όλο το παραπάνω εκρηκτικό μείγμα δείχνει ότι μία Ένωση δύο ταχυτήτων, που σε βάθος χρόνου δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την ευημερία και τη σταθερότητα στα μέλη της, απειλείται με σοβαρούς κλυδωνισμούς τα επόμενα χρόνια αν εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται οι πολιτικές περικοπών και σιδηράς δημοσιονομικής πειθαρχίας που αγνοούν τις υφιστάμενες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.

Η Ε.Ε. και ιδιαίτερα η ευρωζώνη, αποτελούν ένα «κλουβί» μέσα στο οποίο έχουν εγκλωβιστεί οι αδύναμες οικονομίες και φυσικά δεν μπορεί να ανοίξει, από τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός Βορράς (ή μάλλον τα συμφέροντα που εξυπηρετεί) κερδίζει από το αδιέξοδο των νότιων χωρών.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο