Οι συνέπειες της λιτότητας παίρνουν επικίνδυνες διαστάσεις στην Ισπανία

Οι συνέπειες της λιτότητας παίρνουν επικίνδυνες διαστάσεις στην Ισπανία

Γράφει η Ντία Μούλου

Μπορεί την προηγούμενη εβδομάδα η ισπανική κυβέρνηση να αναθέωρησε επί τα βελτίω την πρόβλεψή της για το δημόσιο χρέος της χώρας το 2014 και ο πρωθυπουργός, Μαριάνο Ραχόι, να ισχυρίζεται ότι η Ισπανία βγήκε από την ύφεση (όχι όμως και από την κρίση), ωστόσο τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας πριν λίγες ημέρες παρουσιάζουν μία άλλη ζοφερή πραγματικότητα.

Όπως φαίνεται, τα μέτρα λιτότητας που θα απομάκρυναν την ισπανική οικονομία από την κρίση δεν αποδίδουν καρπούς, αντιθέτως η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη και οι κοινωνικές εντάσεις όπως είναι φυσικό επιδεινώνονται. Η κυβέρνηση από την πλευρά της μπορεί να εμφανίζεται αισιόδοξη, αλλά τα βασικά καθημερινά προβλήματα των πολιτών παραμένουν, με τις σοκαριστικές εικόνες Ισπανών να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν άρον-άρον τα σπίτια τους λόγω έξωσης, να κάνουν το γύρο του κόσμου.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη 45χρονη Μαρία Ισπαμπέλ Ροντρίγκες Ρομέρο, η οποία ξέσπασε σε λυγμούς κατά τη διάρκεια της έξωσης, καθώς και τα έξι μέλη της οικογένειάς της ήταν άνεργα και ξαφνικά με εντολή της αστυνομίας είδαν τα πράγματά τους στον δρόμο; Κι αυτή δυστυχώς είναι μόνο μία περίπτωση ανθρώπων που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες και ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες.

Τα ποσοστά της ανεργίας ειδικά στους νέους συνεχώς διογκώνονται, ενώ πάνω από τρία εκατομμύρια Ισπανοί ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Η έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης κάνει λόγο για τις τραγικές συνέπειες της λιτότητας στη χώρα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. 

Η ανεργία και η ακραία φτώχεια

Η ισπανική οικονομία, που είναι η τέταρτη μεγαλύτερη της Ευρωζώνης, από το 2008, όταν έσπασε η «φούσκα» στην αγορά ακινήτων συμπαρασύροντας το τραπεζικό σύστημα, άρχισε να βυθίζεται σε μία ύφεση δίχως τέλος. 

Η Ισπανία μαζί με την Ελλάδα εξακολουθούν να είναι πρωταθλήτριες ανάμεσα στις χώρες της Ευρωζώνης, όσον αφορά τα ποσοστά ανεργίας και ειδικά στους νέους. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, η ανεργία στην Ισπανία «σκαρφάλωσε» στο 26,2%, ενώ στους νέους άγγιξε το 56%. Η μάστιγα της ανεργίας κατά κύριο λόγο πλήττει ομάδες που μέχρι σήμερα ήταν «ασφαλείς», όπως τους άνδρες ηλικίας 30-49 ετών με ανώτατες σπουδές και μόνιμες συμβάσεις (insiders). 

Η αδυναμία λοιπόν των παραγωγικών ομάδων της χώρας να βρουν δουλειά, οδηγεί εκατομμύρια Ισπανούς να ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Η καθολική μη κυβερνητική οργάνωση Caritas ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των Ισπανών που ζουν σε τέτοιες συνθήκες από το 2008 έχει διπλασιαστεί και ανέρχεται στα τρία εκατομμύρια. Ένας αριθμός πολιτών που υπερβαίνει το 6% των Ισπανών ζει με 307 ευρώ ή λιγότερα το μήνα, δηλαδή κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας, μία κατάσταση που μπορεί να κρατήσει ακόμη και χρόνια.

Επιπλεόν, όπως αναφέρει η στατιστική υπηρεσία της χώρας (INE), σχεδόν το 13% των νοικοκυριών στη χώρα δήλωσε το 2012 ότι δεν του αρκεί το εισόδημά του για να καλύψει τις ανάγκες του μέχρι το τέλος του μήνα. Παράλληλα, η ανεργία μεγαλώνει και το χάσμα μεταξύ των κοινωνικών τάξεων, καθώς το πλουσιότερο 20% κατέχει 7,5 φορές περισσότερο πλούτο από το φτωχότερο 20%. Χαρακτηριστικό είναι ότι πέρυσι ο αριθμός των εκατομμυριούχων στη χώρα ανήλθε σε 402.000, σημειώνοντας αύξηση 13% σε σχέση με το 2011.

Συμβούλιο της Ευρώπης και Ερυθρός Σταυρός κρούουν τον «καμπανάκι»

Γροθιά στο στομάχι είναι και οι έρευνες του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ερυθρού Σταυρού για τις επιπτώσεις της λιτότητας και και της φτώχειας στη χώρα, αλλά και στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η μαζική ανεργία, ο κοινωνικός αποκλεισμός, οι μεγάλες ανισότητες και η συλλογική απελπισία, τα τελευταία χρόνια, βυθίζουν την Ευρώπη σε μια παρατεταμένη περίοδο ύφεσης, υπογραμμίζει ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός. Όπως επισημαίνεται στην έρευνα, οι επιπτώσεις δεν έχουν φανεί ακόμη και τα προβλήματα που έχουν προκληθεί θα είναι ορατά επί δεκαετίες, ακόμη κι αν τα νούμερα βελτιωθούν. 

Οι προβλέψεις του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού για το άμεσο μέλλον πάντως είναι τουλάχιστον δυσοίωνες, καθώς σύμφωνα με την έρευνα, οι Ευρωπαίοι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας θα φτάσουν τα 120 εκατομμύρια, τα κύματα παράνομης μετανάστευσης θα αυξηθούν με την ξενοφοβία στις χώρες υποδοχής να μεγαλώνει, ενώ ο κίνδυνος κοινωνικής αναταραχής και κοινωνικής αστάθειας υπολογίζεται δύο έως τρεις φορές υψηλότερος από τα υπόλοιπα μέρη του κόσμου.

Την ίδια ώρα, ο αρμόδιος Επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης, Νιλς Μούιζνιεκς, δίνει μία ακόμη πιο άσχημη διάσταση, αναφέροντας πως οι συνέπειες των προϋπολογισμών λιτότητας στα ανθρώπινα δικαιώματα των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στην Ισπανία είναι τραγικες. Όπως τονίζει ο ίδιος σε έκθεσή του, το 30% των παιδιών στην Ισπανία ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας, πολλά από αυτά λιποθυμούν μέσα σε σχολεία εξαιτίας της ελλιπούς σίτισής τους και αρκετά αναγκάζονται να φορούν τα ίδια ρούχα επί εβδομάδες.

Ακόμη και σε περιόδους οικονομικής κρίσης δεν μπορούν να παραβλέπονται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτά της κοινωνικής προστασίας, της πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη, της παροχής κατάλληλης στέγης και ποιοτικής εκπαίδευσης, σημειώνει.

Επιπλέον, ο Μούιζνιεκς εκφράζει την ικανοποίησή του για το ότι οι αρχές της Ανδαλουσίας έθεσαν σε εφαρμογή σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την εξασφάλιση επαρκούς διατροφής στα παιδιά, ενώ ειδική μνεία κάνει και στο θέμα της συμπεριφοράς των αστυνομικών αρχών απέναντι στους διαδηλωτές.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο