Οι παγίδες που «καταργούν» την προστασία των τραπεζικών λογαριασμών

Οι παγίδες που «καταργούν» την προστασία των τραπεζικών λογαριασμών

Στο έλεος των απαιτήσεων του Δημοσίου και των τραπεζών, έχουν περιέλθει εκατοντάδες χιλιάδες κάτοχοι τραπεζικών λογαριασμών, οι οποίοι παλεύουν ακόμη να λύσουν τον γρίφο για το πώς θα προστατέψουν τα χρήματά τους, όσο το μακρύ χέρι της εφορίας, αλλά και ιδιωτών που διεκδικούν οφειλές, καταστρατηγεί τα όρια των ελάχιστων προστατευμένων ποσών, αφαιρώντας αυθαίρετα χρηματικά ποσά.

Η βροχή καταγγελιών σε καταναλωτικές οργανώσεις, από εμβρόντητους κατόχους λογαριασμών, που είδαν τις αποταμιεύσεις και τους μισθούς τους να κάνουν φτερά, δεν έχει κοπάσει. «Έχουμε πολλές καταγγελίες για κατασχέσεις ποσών, χωρίς να τηρηθεί το ελάχιστο προστατευμένο όριο και ήδη πολλές από αυτές έχουν προωθεί στην Γενική Γραμματεία Καταναλωτή και έχουν επιβληθεί πρόστιμα», δηλώνει στο newpost.gr η αντιπρόεδρος της ΕΚΠΟΙΖΩ, Παναγιώτα Καλαποθαράκου.

Προς αποφυγή δυσάρεστων εκπλήξεων, σαν αυτή που αντιμετώπισε οφειλέτης, που έγινε αντικείμενο κοινοβουλευτικού ελέγχου (δεσμεύτηκε από την εφορία τραπεζικός του λογαριασμός με υπόλοιπο 20.20 ευρώ, για οφειλές προς το δημόσιο ύψους 6.754 ευρώ), το newpost.gr, επιστρατεύει τους ειδικούς, για να χαρτογραφήσουν το «ναρκοπέδιο».

«Πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι για τον κάθε καταθέτη, να δηλώσει στην τράπεζα ότι ο λογαριασμός του είναι μισθοδοσίας ή λογαριασμών όπου κατατίθεται η σύνταξη και τα τυχόν επιδόματά του, για να τον προστατεύει από διεκδικήσεις του δημοσίου, είτε να δηλώσει ότι θέλει να ισχύσει για τον συγκεκριμένο λογαριασμό το ακατάσχετο που προβλέπει ο νόμος 4161 του 2013, για να τον προστατεύσει από διεκδικήσεις ιδιωτών», εξηγεί ο δικηγόρος Γιώργος Νικολακόπουλος.

Οι επιμέρους όροι, αλλά και οι παγίδες για κάθε περίπτωση είναι οι εξής:

Για οφειλές προς το Δημόσιο (συμπεριλαμβανομένων οφειλών προς ασφαλιστικά ταμεία, δήμους, τροχαία, κλπ.) ισχύει το σύνθημα «ό,τι βρούμε το κατάσχουμε», διευκρινίζει ο κ. Νικολακόπουλος.

Μοναδική εξαίρεση είναι το ποσό των 1.000 ευρώ, το οποίο είναι προστατευμένο και πάντα για την περίπτωση που ο λογαριασμός έχει δηλωθεί ως μισθοδοσίας. Σε άλλη περίπτωση, το δημόσιο μπορεί να δεσμεύσει το 25% του πλεονάζοντος των 1000 ευρώ χρημάτων. Για παράδειγμα αν ο λογαριασμός μισθοδοσίας περιέχει 1400 ευρώ, το δημόσιο μπορεί να αφαιρέσει το 25% των 400 ευρώ, δηλαδή 100 ευρώ.

Ωστόσο, το κρίσιμο είναι η ύπαρξη συνδικαιούχου οφειλέτη. Όπως εξηγεί ο κ. Νικολακόπουλος, «αν π.χ. χρωστάει στο ΙΚΑ ο συνδικαιούχος, ο οποίος δεν έχει δηλώσει τον ίδιο λογαριασμό ως λογαριασμό και δικής του μισθοδοσίας,  νομίμως μπορεί να κατασχέσει και το τελευταίο ευρώ, χωρίς να λάβει υπόψη το ελάχιστο προστατευμένο όριο των 1000».

Επισημαίνεται, ότι το ακατάσχετο της μισθοδοσίας και της σύνταξης ισχύει μόνο για οφειλές προς το Δημόσιο και όχι για ιδιώτες στους οποίους μπορεί κάποιος να έχει οφειλές.

Στην άλλη περίπτωση, των οφειλών προς ιδιώτες (τράπεζες, ιδιωτικά σχολεία, εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, κλπ.), τα οι όροι είναι λίγο πιο ξεκάθαροι. Ο πολίτης έχει τη δυνατότητα να δηλώσει ως ακατάσχετο τον λογαριασμό του για να προστατεύει 1.500 ευρώ ή 2.000 ευρώ αν υπάρχει και συνδικαιούχος. Τα επιπλέον χρήματα, είναι στο έλεος των απαιτήσεων του ιδιώτη.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο