Η Ιρλανδία εκτός Μνημονίου, οι ανοιχτές «πληγές» της ευρωζώνης παραμένουν

Η Ιρλανδία εκτός Μνημονίου, οι ανοιχτές «πληγές» της ευρωζώνης παραμένουν

Γράφει ο Βαγγέλης Βιτζηλαίος

Μπορεί την Κυριακή η Ιρλανδία να βγαίνει εκτός Μνημονίου, όμως μόνο καιρός για... πανηγυρισμούς δεν είναι στην ευρωζώνη, αφού αρκετοί σκόπελοι παραμένουν στον δρόμο για την ανάκαμψη και την έξοδο της νομισματικής ένωσης από τα επικίνδυνα νερά της κρίσης.

Ελλάδα, Κύπρος, Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία αντιμετωπίζουν μικρότερο ή μεγαλύτερο, κατά περίπτωση, κίνδυνο συμβάλλοντας στην αβέβαιη μέρα της ευρωζώνης, στην οποία θα εξακολουθήσει να κινεί τα νήματα η πολιτική των Μέρκελ και Σόιμπλε, όπως απέδειξε περίτρανα και η απόφαση για τον μηχανισμό διάσωσης των προβληματικών τραπεζών.

Για την ελληνική περίπτωση, τα δεδομένα είναι λίγο-πολύ γνωστά, με το φως στο τούνελ να αργεί ακόμα, αφού το τέλος του προγράμματος αναμένεται να ακολουθήσει ένα κενό τουλάχιστον 4 δισ. ευρώ και τη συζήτηση για το «καυτό» ζήτημα του δημόσιου χρέους να αναμένεται να απασχολήσει Ε.Ε. αλλά και ΔΝΤ από την άνοιξη και μετά. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν, πάντως και οι άλλοι «ασθενείς» της νομισματικής ένωσης. 

Στην Πορτογαλία, τον άλλοτε «καλό» μαθητή των δανειστών, τα πράγματα δεν έχουν πάει κατ' ευχήν. Το δημόσιο χρέος παραμένει υπέρογκο, στο 127% του ΑΕΠ, οι πολίτες έχουν «γονατίσει» από τις πολιτικές λιτότητας και οι αναλυτές θεωρούν ότι περαιτέρω στήριξη θα είναι αναπόφευκτη.

Η Λισαβόνα ζήτησε μάταια τον Σεπτέμβριο από την τρόικα να χαλαρώσει το πρόγραμμα λιτότητας και να μειωθεί ο στόχος για το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας από το 4% στο 4,5% του ΑΕΠ για το 2014, με τον πρωθυπουργό Πέδρο Πάσος Κοέλιο να εκφράζεται με σκληρά λόγια κατά του Ταμείου, κάνοντας λόγο για «υποκρισία».

Η Κύπρος, που ακόμα δεν έχει συνέλθει από το σοκ του «κουρέματος» των καταθέσεων πριν από μερικούς μήνες, «βυθίζεται» στην υφεσιακή συνταγή του Μνημονίου. Το δημόσιο χρέος προς το Ακαθάριστο Εγχώριο Προΐον (ΑΕΠ) αναμένεται να συνεχίσει να ανεβαίνει τα επόμενα δύο χρόνια ενώ την ίδια ώρα οι άνεργοι αυξάνονται (καταγράφηκε η δεύτερη μεγαλύτερη μείωση της απασχόλησης στην ευρωζώνη, το τρίτο τρίμηνο του 2013 με 6%).

Ελαφρώς καλύτερες είναι οι συνθήκες στην Ισπανία, αφού ξέφυγε από την ύφεση το δεύτερο τρίμηνο του έτους και δεν σκοπεύει να ζητήσει νέα χρηματοδότηση για το τραπεζικό της σύστημα.

Τα «σύννεφα» όμως παραμένουν πάνω από τη Μαδρίτη με την ανεργία να ξεπερνάει το 26%, νοικοκυριά και επιχειρήσεις να «κουβαλούν» χρέη ετών και το ΔΝΤ να προειδοποιεί ότι η προσαρμογή θα είναι «μακρά και δύσκολη».

Στην Ιταλία το πρόβλημα είναι τόσο μεγάλο όσο και η έκταση της χώρας του ευρωπαϊκού Νότου. Το δημόσιο χρέος σημείωσε ιστορικό υψηλό τον Οκτώβριο (2,085 τρισ. ευρώ), η ανεργία σημείωσε επίσης ρεκόρ με 12,5% ενώ πρέπει να βρεθούν 32 δισ. μέσα στην επόμενη τριετία.

Η φοροδιαφυγή ανέρχεται σε 130 δισ. το χρόνο, με τα δημόσια έσοδα να μειώνονται, αφού τα νοικοκυριά έχουν σφίξει για τα καλά το ζωνάρι με τις συνέπειες της κρίσης να είναι δραματικές: Πάνω από ένα εκατομμύριο παιδιά ζουν σε κατάσταση απόλυτης φτώχειας, ενώ ένας στους δύο συνταξιούχους δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά.

Τον ρόλο του ρυθμιστή φαίνεται να παίζει η Γαλλία, η οποία προς το παρόν δεν αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο. Όμως εάν οι κακοί οιωνοί επιβεβαιωθούν, η σχετική ηρεμία που επικρατεί στην ευρωζώνη θα αποτελέσει παρελθόν. Η ανεργία «σκαρφάλωσε» στο υψηλότερό της επίπεδο εδώ και 16 χρόνια, η οικονομία βυθίστηκε ξανά σε ύφεση το τρίτο τρίμηνο του 2013, με τον οίκο Standard and Poor's να υποβαθμίζει πρόσφατα το αξιόχρεο της χώρας.

Σημειώνεται ότι έχει «φουντώσει» εκ νέου η συζήτηση για το εάν η Σλοβενία θα χρειαστεί πακέτο στήριξης, κυρίως για το τραπεζικό της σύστημα ενώ η οικονομία της χώρας πλήττεται από την ύφεση.

Ο δρόμος της Ιρλανδίας, πάντως, δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Μπορεί ο «κέλτικος τίγρης» να βγαίνει από το μηχανισμό στήριξης, όχι όμως και από τις πολιτικές που επιβάλλει. «Η έξοδος αποτελεί στιγμή ορόσημο, αλλά όχι το τέλος της διαδρομής», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Μάικλ Νούναν, επισημαίνοντας ότι «πρέπει να συνεχίσουμε με ίδιου τύπου πολιτικές».

Η κρίση του 2012 μπορεί να έχει καταλαγιάσει, με τις αγορές να τηρούν ήπια στάση, όμως η καθοδηγούμενη από τα γερμανικά συμφέροντα πολιτική θα διατηρήσει αυτήν την κατάσταση αστάθειας. Πόσο μάλλον όταν λαμβάνονται αποφάσεις τύπου «συνταγής» Κύπρου, που μπορούν κάλλιστα να οδηγήσουν σε νέες επικίνδυνες ατραπούς τη νομισματική ένωση...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο