Αμερικανός οικονομολόγος προτείνει επιτροπή για το ελληνικό χρέος και αναδιάρθρωση του

Αμερικανός οικονομολόγος προτείνει επιτροπή για το ελληνικό χρέος και αναδιάρθρωση του

Στην ανάγκη μίας μακρόχρονης αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας αναφέρεται ο  Καρλ Γουέινμπεργκ, επικεφαλής οικονομολόγος της High Frequency Economics, ο οποίος μάλιστα προχωράει ένα βήμα πιο πέρα και προτείνει τη συγκρότηση διεθνούς επιτροπής πιστωτών για αυτό τον λόγο.

«Η μακρόχρονη αναδιάρθρωση ολόκληρου του χρέους αποτελεί το αναπόφευκτο επόμενο βήμα» σημειώνει χαρακτηριστικά σε άρθρο του στο περιοδικό Barron’s και τονίζει πως «οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης δρουν σαν να είχαν το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις, επειδή ελέγχουν τις δόσεις ρευστότητας, τις οποίες, όπως πιστεύουν, απεγνωσμένα επιθυμεί και χρειάζεται η Ελλάδα». 

«Η Ελλάδα ωστόσο δεν θέλει νέα δάνεια» σημειώνει ο Γουέινμπεργκ που προσθέτει:

«Θέλει την αναδιάρθρωση του χρέους της, επεκτείνοντας τις αποπληρωμές των δανείων σε μια μακρά χρονική περίοδο, με μια μεγάλη περίοδο χάριτος, όπου το βάρος της αποπληρωμής θα μετατίθεται προς το τέλος της περιόδου. Αυτό που φαίνεται ότι δεν καταλαβαίνουν οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης είναι ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται άδεια για να πτωχεύσει και για να επιβάλει αναδιάρθρωση: μπορεί να το κάνει μόνη της, χωρίς ένα νέο πρόγραμμα από τους πιστωτές της και χωρίς να δεχθεί τους όποιους όρους ή προϋποθέσεις».

Ο αρθρογράφος στην εκτενή ανάλυσή του αναφέρεται και στις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, ότι δηλαδή το χρέος της Ελλάδας δεν είναι εξυπηρετήσιμο. 

«Από τις πρώτες ημέρες της νέας διακυβέρνησης της χώρας, (σ.σ. ο κ. Βαρουφάκης) υπέδειξε το λάθος των προηγούμενων προσεγγίσεων για το επίμονο πρόβλημα ρευστότητας της Ελλάδας, την επίλυση δηλαδή του κενού ρευστότητας με οποιοδήποτε κόστος όταν το πραγματικό ζήτημα ήταν η δημοσιονομική φερεγγυότητα της χώρας. Τα τελευταία πέντε χρόνια, η Ελλάδα δέχθηκε νέα δάνεια ύψους 145 δισ. ευρώ από το ΕΤΧΣ, 100 δισ. ευρώ ως πίστωση από την ΕΚΤ και κάποια δισ. από το ΔΝΤ. Η Ελλάδα "σταθεροποιήθηκε" αυξάνοντας το χρέος της κατά το ήμισυ σε σχέση με τα εισοδήματά της. Είναι προφανές ότι η τακτική που ακολουθήθηκε δεν έφερε αποτελέσματα. Η ελληνική οικονομία δεν αποκαταστάθηκε, αλλά συντρίφθηκε» αναφέρει ο χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος και διατυπώνει την εξής άποψη: 

«Ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θα ήταν πολύ πιο σκληρή για τους πιστωτές της. Μόλις καθίστατο γνωστή η χρεοκοπία ή η πρόθεση χρεοκοπίας για κάποιο ομόλογο, για ένα έντοκο γραμμάτιο δημοσίου ή για κάποιο δάνειο, όλα τα χρεόγραφα της χώρας θα ανακηρύσσονταν χρεοκοπημένα λόγω των δεικτών σταυροειδούς αθέτησης υποχρεώσεων. Σύμφωνα με τις γενικά αποδεκτές λογιστικές πρακτικές, οι πιστωτές θα διέθεταν 90 ημέρες ή το πολύ 120 ημέρες είτε για να καθορίσουν έναν σαφή δρόμο προς την κατεύθυνση επίλυσης της χρεοκοπίας, είτε για να διαγράψουν οριστικά τις οφειλές. Κανείς στην ευρωζώνη δεν θα ήθελε να δει ένα σύστημα ήδη ανεπαρκώς χρηματοδοτούμενο να υποφέρει από την απώλεια σχεδόν 300 δισ. ευρώ, μέσα σε μια ημέρα, αυτή την άνοιξη. Οι αλυσιδωτές συνέπειες είναι δύσκολο να προβλεφθούν και θα ήταν ευρύτερες από αυτές που θα υπολογίζονταν αρχικά, όπως έδειξε η χρεοκοπία της Lehman και της LTCM».

Προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα ο Γουέινμπεργκ προτείνει τη σύσταση μίας επιτροπής που θα διαπραγματευτεί την απόφαση για το χρέος της Ελλάδας, δίχως όμως τη συμμετοχή της Γερμανίας ή του Eurogroup:

«Αυτό σημαίνει μια μακρόχρονη διαπραγμάτευση. Σήμερα, οι κυβερνήσεις διαπραγματεύονται μια χρηματοδότηση γέφυρα που θα παρέχει χρόνο ορισμένων μηνών ώστε η επιτροπή πιστωτών να μπορέσει να λάβει μια σωστή απόφαση. Με ή χωρίς τη χρηματοδοτική γέφυρα η επιτροπή πιστωτών αποτελεί το αμέσως επόμενο βήμα, καθώς η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει εν ευθέτω χρόνο και θα εισέλθει σε συνομιλίες με τους πιστωτές εάν δεν υπάρξει χρηματοδοτική γέφυρα. Η μόνη επιλογή είναι εάν θα εισέλθουμε στο επόμενο στάδιο με συντεταγμένο ή με χαοτικό τρόπο. Η επιτροπή πιστωτών θα αποτελείται πιθανώς από το ΕΤΧΣ και την ΕΚΤ, τους δύο σημαντικότερους κατόχους ελληνικού χρέους. Θέση στην επιτροπή θα μπορούσαν να έχουν και οι ιδιώτες ομολογιούχοι εάν οργανωθούν νομικά. Αντίθετα, από την επιτροπή θα απέχουν οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, καθώς δεν αποτελούν πιστωτές της Ελλάδας. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ απαγορεύει τον δανεισμό από μια χώρα της ευρωζώνης σε μία άλλη. Αυτό σημαίνει ότι η καγκελάριος Μέρκελ, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε και ο επικεφαλής του Eurogroup, Ντάισελμπλουμ δεν θα συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις. Η επιτροπή πιστωτών θα ήταν κατά συνέπεια μια αποπολιτικοποιημένη επιτροπή που θα συντίθετο από επαγγελματίες στα χρηματοοικονομικά, επισπεύδοντας έτσι την επίτευξη λύσης. Ένας εξωτερικός διαιτητής, στην ιδανική περίπτωση μη Ευρωπαίος, θα συνέβαλε επίσης στη γρήγορη ολοκλήρωση των συνομιλιών».

Καταλήγοντας, ο Καρλ Γουέινμπεργκ αναφέρει ότι «οι όροι που θα κατόρθωνε να πετύχει η Ελλάδα σχετικά με την αναδιάρθρωση του χρέους της δεν θα ήταν ωστόσο πιο γενναιόδωροι από εκείνους της πρώτης συμφωνίας. Η αρχική μου πρόταση θα ήταν να συγκεντρωθούν όλα τα δάνεια, τα ομόλογα, τα έντοκα γραμμάτια δημοσίου και τα άλλα χρέη του δημοσίου σε ένα πακέτο το οποίο θα αναδιαρθρώνονταν σε ένα νέο δάνειο 100 ετών, όπου τα πρώτα 25 χρόνια θα αποτελούσαν την περίοδο χάριτος, ενώ το βάρος της αποπληρωμής θα έπεφτε στα τέλη του δανείου. Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα θα διέθετε 25 χρόνια για να ολοκληρώσει την αναμόρφωση της οικονομίας της και για να αποκαταστήσει μια ανάπτυξη στο 5% σε σχέση με το ΑΕΠ».

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο