Le Soir: Ο φόβος για ενδεχόμενο Grexit ήρθε και πάλι στο προσκήνιο...

Le Soir: Ο φόβος για ενδεχόμενο Grexit ήρθε και πάλι στο προσκήνιο...

Το ενδεχόμενο Grexit ήρθε και πάλι στο προσκήνιο, σχολιάζει ο βέλγος καθηγητής  Πολ ντε Γκρου σε άρθρο του στην εφημερίδα Le Soir, που τονίζει ωστόσο πως ένας συμβιβασμός στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους πιστωτές της είναι εφικτός και αναγκαίος. 

Στο άρθρο του ο καθηγητής του London School of Economics σημειώνει πως μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, «σχηματίστηκε μία νέα κυβέρνηση, που θέλει να εξαλείψει το πρόβλημα της διαφθοράς και θέλει να μεταρρυθμίσει το φορολογικό σύστημα, ώστε οι πλούσιοι Έλληνες να πληρώνουν φόρους» τονίζει ο Βέλγος καθηγητής, υπογραμμίζοντας, ταυτόχρονα, την αυξανόμενη αναγνώριση, εντός των διεθνών οργανισμών, όπως το ΔΝΤ ή η Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι τα προγράμματα λιτότητας που είχαν επιβληθεί στην Ελλάδα είχαν παρατραβήξει και ωθήσει τη χώρα σε μία βαθιά οικονομική ύφεση, με τα ποσοστά ανεργίας σε απαράδεκτα επίπεδα.

Όπως εκτιμά ο ίδιος, μία συμφωνία αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη, διότι «οι δύο πλευρές έδειξαν ανησυχητική έλλειψη κοινής λογικής»

Ωστόσο συνεχίζει αναφέροντας ότι ένας συμβιβασμός είναι, παρά ταύτα, αναγκαίος, τουλάχιστον για δύο λόγους: 

  1. Ένα Grexit θα αποτελούσε πολιτική ήττα για το ιδανικό μίας ειρηνικής Ευρώπης που ευνοεί την ενσωμάτωση και την ευημερία όλων. 
  2. Το Grexit θα μπορούσε να σημάνει την αρχή του «redomination risk» και της εξόδου και άλλων χωρών από την Ευρωζώνη

«Αυτό το ρίσκο θα πλανιόταν διαρθρωτικά πάνω από τη Νομισματική Ένωση, αλλάζοντας τη φύση της Ευρωζώνης», εξηγεί ο ντε Γκρου και συνεχίζει:

«Για να αντιμετωπιστεί αυτός ο κίνδυνος, οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις θα απέφευγαν να έχουν συναλλαγές ή χρέη έξω από τη χώρα τους, ακόμη και εάν αυτά ήταν σε ευρώ. Θα υπήρχε αναδόμηση της λήψης αποφάσεων για δανεισμό και επενδύσεις εντός της Ευρωζώνης. Η χρηματοοικονομική ολοκλήρωση και η τραπεζική ένωση θα “έκαναν όπισθεν”. Θα μπορούσαμε μέχρι και να οδηγηθούμε στο τέλος του ενιαίου νομίσματος. Οι κρίσεις θα γίνονταν διαχρονικό χαρακτηριστικό της Ευρωζώνης».

Όπως σημειώνει ο αρθρογράφος η συμφωνία είναι δυνατή και θα πρέπει να βασιστεί σε δύο πυλώνες: 

  1. Τα μέτρα της νέας κυβέρνησης για καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής. 
  2. Μία ευελιξία του έντονου προγράμματος λιτότητας και ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. 

«Η επιμονή ορισμένων χωρών της Ευρωζώνης (μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Ισπανία και, δυστυχώς, τώρα και το Βέλγιο) να εφαρμοστεί το πρόγραμμα λιτότητας, προϊόν διαπραγμάτευσης με την προηγούμενη κυβέρνηση στο 100%, παραγνωρίζει μία οικονομική πραγματικότητα, αλλά και μία άλλη πολιτική πραγματικότητα» τονίζει σε αυτό το πλαίσιο.

Καταλήγοντας ο Βέλγος αναλυτής σημειώνει: 

«Η οικονομική πραγματικότητα είναι ότι η υπερβολική λιτότητα, όπως αυτή εφαρμόστηκε στην Ελλάδα, δεν λειτουργεί. Καταστρέφοντας τον οικονομικό ιστό, μειώνεις την ικανότητα της κυβέρνησης να μειώσει το χρέος. Η δε πολιτική πραγματικότητα είναι ότι η επιμονή στη διατήρηση της λιτότητας μπορεί να προκαλέσει την πολιτική απόρριψη και να σπρώξει αυτήν τη χώρα ακόμη περισσότερο στον πολιτικό εξτρεμισμό. Μια συμφωνία, βασισμένη σε αυτούς τους δύο πυλώνες, θα είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας και της Ευρωζώνης στο σύνολό της. Ας ελπίσουμε ότι η κοινή λογική θα επικρατήσει».

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο