Φοροαποφυγή: Ειδικοί κανόνες και γενικό πλαίσιο

Φοροαποφυγή: Ειδικοί κανόνες και γενικό πλαίσιο

Οι διατάξεις της ελληνικής φορολογικής νομοθεσίας έxουν ενσωματώσει διεθνείς πρακτικές και πρότυπα κανόνων κατά της φοροαποφυγής. 

Ποιοι είναι οι ειδικοί κανόνες κατά της φοροαποφυγής στην Ελλάδα

Ενδοομιλικές τιμολογήσεις:

  • Τήρηση αρχής των «ίσων αποστάσεων» για τιμολογήσεις ενδοομιλικών συναλλαγών. 
  • Υποχρέωση υποβολής συνοπτικού πίνακα πληροφοριών επιχείρησης και φακέλου τεκμηρίωσης

Υποκεφαλαιοδότηση 

Μη έκπτωση δαπανών από τόκους, για το πλεόνασμα των δαπανών τόκων που υπερβαίνει το 40% των φορολογητέων κερδών προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων (EBITDA). Το παραπάνω ποσοστό μειώνεται σε 30% για φορολογικά έτη από το 2017 και έπειτα. 

Ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρείες

Περιλαμβάνεται στο φορολογητέο εισόδημα ελληνικής εταιρείας το μη διανεμηθέν εισόδημα που έχει λάβει αλλοδαπή θυγατρική της από συναλλαγές με συνδεδεμένες εταιρείες (πχ. έσοδα από μερίσματα, τόκους, δικαιώματα, κλπ.) υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. 

Γενικό πλαίσιο κατά της φοροαποφυγής στην Ελλάδα

Διάφορες διατάξεις φορολογικής νομοθεσίας

  • Επικέντρωση στην ουσία των συναλλαγών και όχι στα τυπικά τους χαρακτηριστικά.
  • Υποχρεώσεις υποβολής και δημοσιοποίησης οικονομικών καταστάσεων, τήρησης λογιστικών βιβλίων, συλλογής και διάθεσης φορολογικών στοιχείων στις αρχές. 
  • Μη αναγνώριση προς έκπτωση των δαπανών που προκύπτουν από αμοιβές που καταβάλλονται προς φορολογικό κάτοικο μη συνεργάσιμου κράτους ή κράτους με προνομιακό φορολογικό καθεστώς, εκτός αν πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις. 
  • Ετήσια δημοσιοποίηση λίστας από το Δημόσιο των μη συνεργάσιμων κρατών στο φορολογικό τομέα και λίστας κρατών με προνομιακό φορολογικό καθεστώς. 

Γενικός κανόνας κατά της φοροαποφυγής

Θεωρούνται ως φοροαποφυγή οι διευθετήσεις που, αντίθετα, προς το πνεύμα της φορολογικής νομοθεσίας, αποσκοπούν στη μείωση των φορολογικών υποχρεώσεων και που δεν επιβάλλονται/απορρέουν από την εύλογη επιχειρηματική πράκτικη. 

Ο γενικός κανόνας κατά της φοροαποφυγής αφήνει στη διακριτική ευxέρεια των φορολογικών αρxών την αξιολόγηση του κατά πόσον κύριος σκοπός επιμέρους διευθετήσεων του φορολογούμενου είναι η επιδίωξη πραγματικών εμπορικών και οικονομικών στόxων και όxι η φοροαποφυγή.

Η ευρύτητα του γενικού κανόνα κατά της φοροαποφυγής, σε συνδυασμό με το ενδεxόμενο de facto απόκτησης ελληνικής φορολογικής κατοικίας ή μόνιμης εγκατάστασης, θα μπορούσε να θέσει υπό εξέταση τον τρόπο φορολόγησης αλλοδαπών εταιρειών των οποίων οι μέτοxοι ή/και τα διευθυντικά στελέxη τους είναι φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας.

 

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο