FT: Γιατί το πλεόνασμα 3,5% που ζητά το Βερολίνο απ’ την Ελλάδα είναι δονκιχωτικό

FT: Γιατί το πλεόνασμα 3,5% που ζητά το Βερολίνο απ’ την Ελλάδα είναι δονκιχωτικό

Την άποψη ότι οι συστάσεις της Κομισιόν για τη χαλάρωση της λιτότητας στις χώρες της ευρωζώνης θα πρέπει να συμπεριλάβουν και την Ελλάδα, εκφράζουν οι Financial Times σε άρθρο του, με αφορμή τις δημοσιονομικές επιδόσεις της οικονομίας. Ταυτόχρονα, σημειώνουν πως το ΔΝΤ έχει δίκαιο, υπό την έννοια πως ενώ οι ευρωπαίοι ζητούν την παραμονή του στο μνημόνιο, ούτε προχωρούν σε ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, ούτε χαμηλώνουν τους στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα, όπως ζητάει το Ταμείο.

Μέχρι το τέλος του έτους, εάν οι δανειστές της Ελλάδας δεν καταφέρουν να βρουν μία συμφωνία [για το ελληνικό χρέος], το ΔΝΤ ενδεχομένως θα αποφασίσει να αποδεσμευτεί από το πακέτο διάσωσης και να αφήσει την Ευρώπη να βάλει σε τάξη τα… χάλια της, αναφέρει εισαγωγική το δημοσίευμα. Βασικό σημείο τριβής, συνεχίζει, είναι εάν η Ελλάδα –που έχει ήδη προχωρήσει σε μία δυσθεώρητη δημοσιονομική προσαρμογή από την αρχή της διάσωσης- θα πρέπει να αναμένεται να πετύχει και να διατηρήσει ακόμη ένα φιλόδοξο στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα από το 2018 και έπειτα.

Σύμφωνα με τους FT, το ΔΝΤ –αρκετά σωστά-  είναι κατά της πρότασης αυτής. Μία τέτοια πολιτική επιλογή θα κινδύνευε να «πνίξει» την εκκολαπτόμενη ανάκαμψη και να πάει πίσω τον στόχο για την μείωση του δημοσίου χρέους. Το Ταμείο υποστηρίζει επίσης, ότι η Ελλάδα πολύ πιθανό να χρειαστεί μία περαιτέρω μείωση του χρέους της, είτε με ονομαστική διαγραφή, είτε με μείωση στην καθαρή παρούσα αξία μέσω των ωριμάνσεων και των αλλαγών στα επιτόκια πληρωμής.

Κατά την βρετανική οικονομική εφημερίδα το ΔΝΤ έχει παίξει θετικό ρόλο ανάμεσα στους πιστωτές της Ελλάδας και υπό αυτό το πρίσμα θα ήταν όπως αναφέρει, κρίμα να αποχωρήσει από το πρόγραμμα. Αλλά, εάν οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης επιμείνουν στην εφαρμογή αντιπαραγωγικών πολιτικών οι οποίες θα χειροτερέψουν την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και που θα αντιτίθενται στις δημοσιονομικές πολιτικές που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες της ευρωζώνης, το Ταμείο θα έχει κάθε λόγο για να αποχωρήσει, συνεχίζει το δημοσίευμα, και προσθέτει:

Το Eurogroup οραματίζεται ότι η Ελλάδα θα πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ για το 2018. Ένας τέτοιος στόχος μπορεί να είναι επιτεύξιμος για ένα έτος, υποθέτοντας ότι υπάρχει δυναμική στην οικονομία της. Αλλά το να διατηρήσει αυτό το πλεόνασμα σε «μεσοπρόθεσμο επίπεδο», όπως οραματίζεται το σχέδιο είναι σίγουρα… δονκιχωτικό  για μία οικονομία με χαμηλή τάση ανάπτυξης και με εύθραυστη καταναλωτική και επιχειρηματική εμπιστοσύνη. Μη προσεκτική και υπολογισμένη δημοσιονομική προσαρμογή ώστε να επιστρέψει η βιωσιμότητα είναι ένα πράγμα. Μία βάρβαρη επιμονή σε πρωτογενή πλεονάσματα και στο μέλλον, είναι κάτι άλλο. Η ελληνική οικονομία εμφάνισε ανάπτυξη για δύο συνεχόμενα τρίμηνα: Αυτό δεν μπορεί να εκληφθεί ως μία επαρκή ώθηση ώστε να αντέξει μία επ αόριστον δημοσιονομική συστολή.

Αλλά όπως τονίζουν οι Financial Times, η κατάσταση είναι αρκετά αμήχανη για την ευρωζώνη για δύο λόγους κυρίως:

  • Κατ αρχάς,η Κομισιόν εξέφρασε την άποψη πως θα πρέπει να υιοθετηθεί μία δημοσιονομική πολιτική που θα στηρίζει την ανάπτυξη, ειδικότερα για χώρες που έχουν τη δυνατότητα να ξοδέψουν. Ακόμα και για ελλειμματικές χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει πως δεν έχει νόημα σε οικονομικό  πολιτικό επίπεδο να αναγκαστούν να επιστρέψουν σε μία αντιπαραγωγική δημοσιονομική λιτότητα. Η συνέχιση της επιμονής να εφαρμόσει η Ελλάδα μία τέτοια πολιτική είναι αυθαίρετη και άδικη, εκτιμά ο συντάκτης του δημοσιεύματος.
  • Δεύτερον, παρότι πολλές χώρες της ευρωζώνης έχουν αλλεργία στην δημοσιονομική επέκταση, ιδίως η Γερμανία, ζητούν μετ επιτάσεως την παραμονή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα λόγω της αξιοπιστίας που αυτό φέρνει. Αλλά το Ταμείο επιμένει στις θέσεις του όπως θα έπρεπε και το Βερολίνο θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα και στο να διατηρήσει τον στόχο για πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ.

Κλείνοντας, οι Financial Times καλούν τη Γερμανία να διαλέξει προσεκτικά. Το να ωθήσει το ΔΝΤ εκτός της ελληνικής διάσωσης θα είναι ένα πισωγύρισμα τόσο στο θέμα των άμεσων πολιτικών επιλογών, όσο και σε μία μακροπρόθεσμη ποιότητα λήψης αποφάσεων, αναφέρει και καταλήγει:

Η ΕΕ έχει λάβει μία αξιοπρόσεκτα πιο ισορροπημένη στάση απέναντι στις κυβερνήσεις – μέλη της όσον αφορά τα δημοσιονομικά ελλείματα. Και αυτό θα πρέπει να επεκταθεί και στην Ελλάδα. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο