ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Τι σημαίνει για την Ελλάδα η μετακίνηση του Β. Σόιμπλε

του Παναγιώτη Βελισσάρη - Δημοσίευση 27 Σεπτεμβρίου 2017, 16:34 / Ανανεώθηκε 28 Σεπτεμβρίου 2017, 13:27
Τι σημαίνει για την Ελλάδα η μετακίνηση του Β. Σόιμπλε
Facebook Twitter Whatsapp

Το «γεράκι» της λιτότητας φεύγει, ποιος όμως θα έρθει;

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μετά από οκτώ ολόκληρα χρόνια, τρία πακέτα διάσωσης προς την Ελλάδα αλλά και ορισμένα ακόμα προς την Κύπρο, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, ο αρχιτέκτονας των μνημονιακών πολιτικών στην ευρωζώνη, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αφήνει όπως όλα δείχνουν τη θέση του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας.

Το «γεράκι» της λιτότητας αποχωρίστηκε το χαρτοφυλάκιο με την ενδεχομένως μεγαλύτερη επιρροή στην Ευρωζώνη, για να γίνει ο δεύτερος ισχυρότερος πολιτικός στη Γερμανία. Όχι, δεν κουράστηκαν οι Γερμανοί από τις πολιτικές λιτότητας που τήρησε με θρησκευτική ευλάβεια ο Β. Σόιμπλε στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας του, ούτε απέδωσαν την κάκιστη εκλογική επίδοση του CDU στα πεπραγμένα του. Αντίθετα, η μετακίνηση στη θέση του προέδρου της Bundestag θα πρέπει να θεωρείται ως προαγωγή για τον παλαίμαχο πολιτικό. Και αυτό γιατί όλο και περισσότεροι θεωρούν πως με δεδομένη την εμπιστοσύνη που απολαμβάνει σε όλο το πολιτικό φάσμα της Γερμανία, ότι ίσως είναι ο μόνος που θα μπορεί να διαχειριστεί τους ακροδεξιούς του AfD που έρχονται με φόρα στη Βουλή.

Τι σημαίνει όμως η εν λόγω εξέλιξη για την Ελλάδα; Αυτό θα εξαρτηθεί εν πολλοίς από την προγραμματική συμφωνία που θα κάνει η Άνγκελα Μέρκελ με τους δύο εταίρους τους, τους Φιλελεύθερους και τους «Πράσινους». Η συμμαχία που είναι στα σκαριά και θα χρειαστεί αρκετό καιρό μέχρι να γίνει πραγματικότητα είναι αρκετά ετερόκλητη και ο διάδοχος του Σόιμπλε στο Γερμανικό ΥΠΟΙΚ θα εξαρτηθεί κατά πάσα πιθανότητα από τις διαθέσεις των υποψήφιων εταίρων της, εκτός και εάν η ίδια η Μέρκελ πατήσει πόδι και απαιτήσει κατά τις διαπραγματεύσεις να τοποθετήσει ένα πρόσωπο της αρεσκείας της στη θέση αυτή. Στη Γερμανία είθισται τα κόμματα που συμμετέχουν στον κυβερνητικό σχηματισμό να απαιτούν τα υπουργεία της αρεσκείας τους. Το SPD στον μεγάλο συνασπισμό που κυβέρνησε από το 2013 έως το 2017 είχε ανάμεσα σε άλλα το χαρτοφυλάκιo των Εξωτερικών και της Οικονομίας.

Προς ώρας τα δύο επικρατέστερα σενάρια είναι τα εξής:

  • Ο επόμενος υπουργός Οικονομικών να προέρχεται από τους Φιλελεύθερους. Πρόκειται για ένα κακό σενάριο –αν και πιθανό- που θα δώσει σήμα για αυστηρότερη στάση του Βερολίνου απέναντι στην Αθήνα. Και αυτό γιατί οι θέσεις του FDP διαχρονικά ήταν ακόμη πιο σκληρές σε σχέση με αυτές του CDU, ενώ στελέχη του έχουν διαμηνύσει πως στις διαπραγματεύσεις θα ζητήσουν το εν λόγω χαρτοφυλάκιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι επιθετικές δηλώσεις που έκανε ο Φίλιπ Ρέσλερ ως υπουργός Οικονομίας στην προηγούμενη συγκυβέρνηση του CDU με το FDP από το 2009 έως το 2013. Ακόμη πιο πρόσφατα και συγκεκριμένα πριν ακριβώς τις εκλογές ο ίδιος ξαναέβαλε το θέμα στο τραπέζι, υποστηρίζοντας: «Κανείς δεν θέλει ένα Grexit. Το καλύτερο για όλους θα ήταν εάν η Ελλάδα ήταν οικονομικά και δημοσιονομικά υγιής. Εάν όμως δεν υλοποιηθούν οι μεταρρυθμίσεις και η χώρα δεν ξανασταθεί στα πόδια της, τότε είναι καλύτερα εάν η Ελλάδα ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της εκτός Ευρωζώνης». 
    Μάλιστα, ο αντιπρόεδρος του FDP Βόλφγκανγκ Κουμπίκι, ανέφερε πως σε περίπτωση που το κόμμα του συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνασπισμού, «μια νέα δημοσιονομική πολιτική θα αποτελέσει ζητούµενο κεντρικής σηµασίας». Από τους Φιλελεύθερους, τα ονόματα που έχουν ακουστεί για τη θέση του ΥΠΟΙΚ είναι ο Κουμπίκι και ο πρόεδρος του κόμματος Κρίστιαν Λίντντερ.
  • Δεύτερο, λιγότερο πιθανό, αν και καλύτερο σενάριο για την Ελλάδα είναι ένας υπουργός Οικονομικών προερχόμενος από τους «Πράσινους». Η βασική επιδίωξη του δεύτερου υποψήφιου εταίρου της Μέρκελ ήταν η απομάκρυνση του Β. Σόιμπλε από το γερμανικό ΥΠΟΙΚ, η οποία και επετεύχθη Το εάν όμως θα μπορέσουν όμως να επιβάλουν στην καγκελάριο τον ΥΠΟΙΚ της αρεσκείας τους είναι κάτι που μάλλον φαντάζει προς ώρας απίθανο.Το κεντροαριστερό κόμμα τάσσεται υπέρ της δημοσιονομικής χαλάρωσης στην ευρωζώνη – κατά συνέπεια στην Ελλάδα- ενώ στελέχη του έχουν πάρει κατά καιρούς θέσεις υπέρ της Ελλάδας κατά το παρελθόν.

Σε κάθε περίπτωση, η βασική διαφορά του FDP και των «Πρασίνων» στο θέμα της Ελλάδας είναι πως για τους πρώτους, η χώρα μας ήταν στον πυρήνα του προεκλογικού τους προγράμματος, ενώ για τους δεύτερους δεν ήταν παρά ένα περιφερειακό ζήτημα και στις διαπραγματεύσεις αναμένεται να εστιάσουν στην ανάδειξη άλλων πτυχών του προγράμματός τους.

Και ενδεχομένως αυτή η διαφορά να παίξει ρόλο και στις τελικές αποφάσεις…