ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

FT: Η ευρωζώνη χρειάζεται υπουργό Οικονομικών - Ποια πρέπει να είναι η αποστολή του

Δημοσίευση 29 Σεπτεμβρίου 2017, 16:33 / Ανανεώθηκε 29 Σεπτεμβρίου 2017, 16:28
FT: Η ευρωζώνη χρειάζεται υπουργό Οικονομικών - Ποια πρέπει να είναι η αποστολή του
Facebook Twitter Whatsapp

«Ο τίτλος είναι φανταχτερός αλλά για να έχει και ουσία και αρκετή στήριξη η περιγραφή της θέσης πρέπει να απαντά σε ορισμένα ερωτήματα-κλειδιά», σημειώνει το άρθρο

Μέσα στην εβδομάδα ο Γάλλος πρόεδρος παρουσίασε το όραμα του για ενοποίηση της Ε.Ε. Η παρουσίαση έγινε λίγες μέρες πριν από τις γερμανικές εκλογές όπου η Άνγκελα Μέρκελ «σφράγισε» μία ακόμα θητεία στη θέση της Καγκελαρίου. 

Το όραμα αυτό περιλαμβάνει, όπως ξεκάθαρα είπε ο Γάλλος πρόεδρος, και έναν Ευρωπαίο υπουργό Οικονομικών. 

Οι Financial Times με άρθρο του Reza Moghadam, αντιπροέδρου της Morgan Stanley για επίσημους θεσμούς και κράτη, εκτιμούν πως «Ο Μακρόν είχε δίκιο, η ευρωζώνη χρειάζεται έναν υπουργό Οικονομικών». 

«O τίτλος του υπουργού Οικονομικών της ευρωζώνης ακούγεται σίγουρα φανταχτερός. Αλλά για να έχει και ουσία και αρκετή στήριξη, η περιγραφή της θέσης πρέπει να απαντά σε ορισμένα ερωτήματα-κλειδιά», σημειώνει ο αρθρογράφος και προσθέτει: «Θα επιβλέπει ο υπουργός έναν ετήσιο προϋπολογισμό σε όλες τις φάσεις του οικονομικού κύκλου ή μόνο για την παροχή τόνωσης σε υφέσεις; Θα χορηγεί δάνεια ή επιχορηγήσεις; Πώς μπορεί να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος κρίσεων και κατ’ επέκταση οι δημοσιονομικές μεταβιβάσεις; Ποιος θα είναι ο ρόλος ενός υπουργού κατά τη διάρκεια μιας κρίσης; Το κυριότερο, μπορούν τα ερωτήματα αυτά να συμβιβαστούν με τη νέα πραγματικότητα στη Γερμανία;
Η σύντομη απάντηση είναι ναι, αλλά αυτό απαιτεί προσεκτική εξέταση».

Η κύρια αποστολή του υπουργού Οικονομικών της Ευρωζώνης

«Η κύρια αποστολή του υπουργού θα είναι να προσφέρει δημοσιονομική στήριξη μόνο σε περίπτωση μεγάλων σοκ και όχι μικρών κάμψεων, οι οποίες μπορούν να αντιμετωπιστούν καλύτερα από εθνικούς προϋπολογισμούς. Η στήριξη ας πούμε για επιδόματα ανεργίας και για προγράμματα απασχόλησης θα έχει τη μορφή επιχορήγησης και όχι δανείων, τα οποία έχουν ήδη ανεβάσει υψηλά το δημόσιο χρέος. Για τον λόγο αυτό, και την προστασία της τραπεζικής ένωσης, ο υπουργός Οικονομικών θα πρέπει να έχει την έγκριση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, το Eurogroup, να εκδίδει χρέος μέσω του ESM μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο.

Το χρέος θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί σταδιακά μέσω εθνικών συνεισφορών ή ακόμα και μέσω φόρων. Ως εκ τούτου, ο προϋπολογισμός της ευρωζώνης θα είναι μικρός τα περισσότερα χρόνια, με το χρέος να αυξάνεται κατά τη διάρκεια μιας κρίσης και να υποχωρεί καθώς αυτή εξασθενεί», αναφέρουν οι FT και προσθέτουν: «Όπως οι υπουργοί Οικονομικών των κρατών-μελών, οι αρμοδιότητες του υπουργού Οικονομικών της ευρωζώνης πρέπει να πηγαίνουν πέρα από τον προϋπολογισμό. Ο υπουργός θα αποτελεί ένα σημείο αναφοράς σε μια κρίση, συνεργαζόμενος με την ΕΚΤ και τον ESM. Σε αντίθεση με τον σημερινό πρόεδρο του Eurogroup, ο οποίος λειτουργεί ως επικεφαλής μιας επιτροπής, ο υπουργός θα αναπτύσσει και θα εφαρμόζει μια περιεκτική στρατηγική κατά της κρίσης.

Σε αντάλλαγμα για την παροχή μιας κεντρικής δημοσιονομικής κάλυψης, ο υπουργός Οικονομικών θα έχει τη δυνατότητα να προωθεί τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη συνετή μακροοικονομική πολιτική σε εθνικό επίπεδο.

Οι πολύ εκτεταμένες εξουσίες, όπως το δικαίωμα άσκησης βέτο σε εθνικούς προϋπολογισμούς, ενδεχομένως να μην είναι εφικτές πολιτικά. Αλλά πιο περιορισμένες εξουσίες, όπως για παράδειγμα η δυνατότητα να κριθεί ότι μια χώρα δεν δικαιούται χρηματοδότηση, μπορεί να είναι αρκετές, αφήνοντας στις αγορές ομολόγων να καθορίσουν το προστιθέμενο risk premium.

Τα κριτήρια επιλεξιμότητας θα μπορούσαν να λαμβάνουν υπόψη και ευρύτερα θέματα όπως η τραπεζική σταθερότητα και οι ανισορροπίες στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο υπουργός Οικονομικών της ευρωζώνης θα πρέπει να διορίζεται από τους αρχηγούς των κυβερνήσεων της ευρωζώνης. Για να είναι η θέση κάτι παραπάνω από αυτήν ενός εξωραϊσμένου προέδρου της Κομισιόν, ο υπουργός Οικονομικών της ευρωζώνης θα πρέπει να έχει εκτελεστική αυτονομία, εκτός από τις αποφάσεις χρηματοδότησης, οι οποίες θα εγκρίνονται από μια πλειοψηφία στο Eurogroup. To Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή μια επιτροπή ευρωβουλευτών που θα επιλέγονται από χώρες της ευρωζώνης θα μπορούσαν να εποπτεύουν τις διαδικασίες».