Καλά – καλά δεν ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για την τρίτη αξιολόγηση του προγράμματος και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έρχεται με άγριες διαθέσεις ιδίως στο ζήτημα των τραπεζών. Οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ ζητούν νέα stress tests στις ελληνικές τράπεζες αλλά και αξιολόγηση του ενεργητικού τους, προκαλώντας την έντονη αντίθεση τόσο της Αθήνας, όσο και της Κομισιόν και της ΕΚΤ.

Αυτές ακριβώς τις απαιτήσεις και γενικότερα τη στάση του Ταμείου απέναντι στην Ελλάδα στηλιτεύει ο διευθυντής του Hayman Capital Management J. Kyle Bass, σε ένα εξόχως καυστικό άρθρο του στο πρακτορείο Bloomberg.

«Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας», έγραψε ο Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος. «Ωστόσο στον 21ο αιώνα, οι Έλληνες είναι αυτοί που θα πρέπει να είναι προσεκτικότεροι στις προσφορές που δέχονται – ιδίως από το ΔΝΤ που βασανίζει τη χώρα σε μια λανθασμένη προσπάθεια να πάρει τα χρήματά του πίσω», σχολιάζει ο αρθρογράφος και συνεχίζει:

«Οι Έλληνες αξιωματούχοι εργάστηκαν σκληρά για να ξαναχτίσουν την οικονομία τους και τα δημοσιονομικά τους. Από το 2010 έως το 2016 η κυβέρνηση κατάφερε το ακατόρθωτο: Να μετατρέψει το δημοσιονομικό έλλειμα από το 18% σε πρωτογενές πλεόνασμα. Έπειτα από μια βίαιη προσαρμογή που ανέρχεται σε 30% του ΑΕΠ, η οικονομία δείχνει θετικά σημάδια, σχεδόν σε κάθε τομέα της – βιομηχανική παραγωγή, αγορά οχημάτων, οικοδομικές άδειες, αφίξεις τουριστών».

Ο αρθρογράφος όμως στέκεται ιδιαίτερα στον τομέα των τραπεζών. «Έπειτα από δύο πλήρεις ελέγχους στα δάνειά τους, πρώτα από τη BlackRock το 2013 και μετά από την ΕΚΤ, οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν πλήρως δύο φορές. Οι προβλέψεις τους για τα κόκκινα δάνεια είναι καλύτερες, και οι κεφαλαιακοί τους δείκτες είναι ελαφρώς υψηλότερες από τον ευρωπαïκό μέσο όρο, με αποτέλεσμα να έχουν ένα μαξιλαράκι για οποιεσδήποτε μελλοντικές απώλειες», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, η Ελλάδα «συνεχίζει να κουβαλά ένα μεγάλο βάρος: Τα περίπου 250 δισεκατομμύρια ευρώ που το ΔΝΤ και η ΕΕ δάνεισαν στη χώρα για να διασώσουν την οικονομία τους και σχεδόν ολόκληρη την ευρωζώνη. Το μέγεθος του μνημονιακού χρέους παραμένει ίδιο, ακόμα και όταν το χρέος προς τους ιδιώτες πιστωτές κουρεύτηκε, αναδιαρθρώθηκε και εξαφανίστηκε. (…) Οι Έλληνες επενδυτές στις τράπεζες είδαν τις επενδύσεις τους να γίνονται καπνός δύο φορές κατά τη διάρκεια των ανακεφαλαιοποιήσεων».

Κατά τον αρθρογράφο, το Ταμείο θα μπορούσε να διαγράψει το χρέος της Ελλάδας, ώστε η χώρα να ελαφρυνθεί. «Αυτό θα ωφελούσε τη μακροπρόθεσμη οικονομική ευρωστία της χώρας και της Ευρώπης επίσης. Αντ αυτού του Ταμείο ζητεί περισσότερη λιτότητα και επιμένει σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αμφιβόλου αξίας. Με το να επιμένει στην ιδεολογία του σκοτώνει την επερχόμενη οικονομική ανάκαμψη και πνίγει οποιαδήποτε ελπίδα για πραγματική ευημερία» υποστηρίζει και προσθέτει:

«Το ΔΝΤ εμφανίστηκε ως ο σωτήρας της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, αλλά τώρα εμφανίζεται ως εχθρός της»

Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται και αναφορά στον τρόπο που εξασφαλίστηκε το πρώτο δάνειο προς την Ελλάδα και την καταφανή παραβίαση του καταστατικού του Ταμείου, η οποία ακόμα και στις μέρες μας, επτά χρόνια μετά είναι αντικείμενο έντονων συζητήσεων και διαφωνιών εντός του ΔΝΤ. «Το ΔΝΤ γνώριζε απόλυτα πως τα δάνειά του, ποτέ δεν θα μπορούσαν να αποπληρωθούν. Αυτό το άκουσα από αξιωματούχους που εμπλεκόταν στη διαδικασία. Όλοι οι συμμετέχοντες εκείνη τη στιγμή [σ.σ. το 2010], έκαναν μια συνειδητή και πολιτική επιλογή (όχι οικονομική) ώστε να αποτρέψουν την κρίση από το να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την ευρωζώνη. Χωρίς αυτό το τεράστιο δάνειο η Ελλάδα θα είχε εξαναγκαστεί σε έξοδο από το ευρώ» σχολιάζει και τονίζει:

«Τώρα η Ελλάδα πρέπει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και των καταναλωτών. Για να συμβεί αυτό, οι επίσημοι πιστωτές θα πρέπει να διαγράψουν το χρέος της ή να το αναδιαρθρώσουν».

Στη συνέχεια κλιμακώνει την πολεμική του κατά του ΔΝΤ, υποστηρίζοντας πως η στάση του είναι παράλογη. «Κίνητρο του Ταμείου είναι το συμφέρον του και όχι τι θα ήταν καλύτερο για την Ελλάδα. Πρόσφατα προσπάθησε να μπλοκάρει την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές κεφαλαίου και προσπάθησε να υπονομεύσει τη νέα τραπεζική ένωση της ΕΕ ζητώντας νέα ανακεφαλαιοποίηση για τις ελληνικές τράπεζες».

«Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ωστόσο δεν τη χρειάζεται. Τα δάνεια δίνονται από θεσμούς που έχουν καλή σχέση με τους δανειζόμενους και μπορούν να βρουν λύση χωρίς αχρείαστες διακοπές. Αυτό ακριβώς συνέβη με την αναδιάρθρωση των προβληματικών υποθηκών στις ΗΠΑ, αυτό θα μπορούσε να είναι το μοντέλο για την Ελλάδα», τονίζει ο επενδυτής και στη συνέχεια σημειώνει πως η χώρα έκανε ότι της ζητήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις στον τραπεζικό τομέα.  «Το ΔΝΤ όμως υπονομεύει τη νέα νομοθεσία πριν καν αυτή εφαρμοστεί. (…) Το να μαχαιρώνεις πισώπλατα την Ελλάδα όταν αυτή προσπαθεί να κάνει προόδους, δεν είναι υπεύθυνη συμπεριφορά» υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.