Παρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις για προστασία των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων από τις περικοπές που φέρνουν τα μνημόνια, αλλά και τη δικαιότερη κατανομή των βαρών, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει. Είναι γνωστό πως στο μνημόνιο – σε όλα τα μνημόνια- καταγράφονται οι στόχοι και οι γενικότερες πολιτικές δεσμεύσεις της εκάστοτε κυβέρνησης και όχι σαφείς πολιτικές.

Αυτή είναι η δομή τους εξ αρχής και στην πορεία των διαπραγματεύσεων, ανάλογα με την πολιτική τοποθέτηση της κυβέρνησης καθορίζεται και το δημοσιονομικό μίγμα πολιτικών, εάν αυτές δηλαδή θα επικεντρώνονται περισσότερο στην αύξηση των εσόδων μέσω της φορολογίας, ή την περικοπή δαπανών του κρατικού Τομέα. Πολλές φορές οι κυβερνήσεις όταν λάμβαναν μια πολιτικά δυσάρεστη απόφαση που δεν θα ικανοποιούσε πολιτικά τους ακροατήρια, τα… έριχναν στην επιμονή των δανειστών. Αυτό συμβαίνει και τώρα από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ιδίως στο φορολογικό όπου έγινε μεγάλη συζήτηση κατά το τελευταίο έτος.

Δύο όμως τοποθετήσεις από την Κομισιόν υπενθύμισαν αυτό που προαναφέρθηκε, ότι δηλαδή, οι τελικές αποφάσεις για το τι θα περικοπεί ή όχι, ποιο θα είναι το μίγμα της πολιτικής επαφίεται στην κυβέρνηση.

Η πρώτη τοποθέτηση αφορούσε την αύξηση στο φόρο εισοδήματος – τα έσοδα του οποίου ωστόσο δεν πάνε πολύ καλά- και ήρθε από τον αντιπρόεδρο της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις, ο οποίος μιλώντας στον ΣΚΑΪ και την Καθημερινή σημείωσε χαρακτηριστικά: «Συζητάμε εκτενώς με τις ελληνικές αρχές τη σύνθεση των μέτρων, το ύψος των φορολογικών αυξήσεων και των δαπανών και ήταν επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να επικεντρωθεί αισθητά στην αύξηση των φόρων. Αυτό που αναγνωρίσαμε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, είναι ότι η Ελλάδα έπρεπε να έχει κάποιο περιθώριο χειρισμού σχετικά με το ποια μέτρα πρέπει να εφαρμόσει και ποια όχι, αλλά και τη δυνατότητα να εκτιμήσει την αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων».

Η δεύτερη τοποθέτηση ήρθε από την Επίτροπο Απασχόλησης Μαριάν Τίσεν, και αφορούσε την περικοπή τεσσάρων επιδομάτων, τα οποία επί της ουσίας θα ενταχθούν στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. «Οι συγκεκριμένες παροχές που καταργήθηκαν, επιλέχθηκαν από τις Ελληνικές αρχές, διότι ήταν μικρής κλίμακας και δαπανηρές στη διαχείρισή τους, η παρακολούθησή τους ήταν ανεπαρκής και υπήρχε επικάλυψη σε μεγάλο βαθμό με τις βασικές οικογενειακές παροχές, καθώς και με το σύστημα του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης που θεσπίστηκε πρόσφατα», ανέφερε χαρακτηριστικά, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας Νίκου Χουντή.

Σημειώνεται πως στην ερώτησή του, ο κ. Χουντής αναφερόταν στην πρόσφατη κατάργηση τεσσάρων προνοιακών επιδομάτων που αφορούσαν τη στήριξη φτωχών και απροστάτευτων παιδιών αλλά και στήριξη νεοεισερχόμενων νέων στην αγορά εργασίας και ζητούσε την ανάκληση αυτών των αποφάσεων.