ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Βίζερ στις «Ιστορίες»: Το 2015 υπήρχε από την κυβέρνηση ενεργή προσπάθεια εξόδου από το ευρώ

Δημοσίευση 7 Μαρτίου 2018, 00:04 / Ανανεώθηκε 7 Μαρτίου 2018, 00:04
Βίζερ στις «Ιστορίες»: Το 2015 υπήρχε από την κυβέρνηση ενεργή προσπάθεια εξόδου από το ευρώ
Facebook Twitter Whatsapp

«Τις ώρες και μέρες πριν το δημοψήφισμα ένιωθα ότι τα πράγματα κατευθύνονται προς μία αντισυμβατική κατεύθυνση»

Νέες αιχμές κατά της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αφήνει ο πρώην επικεφαλής του EuroWorking Group, Τόμας Βίζερ, μιλώντας στην εκπομπή «Ιστορίες» στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Όπως χαρακτηριστικά τονίζει, «το 2015 υπήρχε ένα ξεκάθαρο μήνυμα που έστελνε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κυβέρνησης ότι δεν ήθελε να παραμείνει στην ευρωζώνη όπως ήταν. Κοιτώντας πίσω πολλές από τις δραστηριότητες των ελληνικών αρχών το 2015 μπορούν να μεταφραστούν ως μία ενεργή προσπάθεια εξόδου από τη νομισματική ένωση».

Συγκρίνει το 2015 με το 2012, λέγοντας πως στη δεύτερη περίπτωση, «υπήρχε η αίσθηση ότι η Ελλάδα ήταν πολύ κοντά στο να βγει από το ευρώ. Το 2012 ήμουν σίγουρος ότι αυτό δεν θα γινόταν για μία σειρά από λόγους και για το οικονομικό περιβάλλον, όπου οι αρνητικές συνέπειες για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια Οικονομία θα ήταν πολύ σημαντικές. Η Ελλάδα τότε ήταν ισχυρά δεσμευμένη στο να παραμείνει στην ευρωζώνη»

Σχολιάζοντας το δημοψήφισμα, σημειώνει: «Τις ώρες και μέρες πριν το δημοψήφισμα ένιωθα ότι τα πράγματα κατευθύνονται προς μία αντισυμβατική κατεύθυνση. Μετά ήρθε το δημοψήφισμα που το έκανε ακόμη πιο ξεκάθαρο και δημιούργησε μία αντίδραση από τα άλλα κράτη-μέλη που δεν ήταν οργανωμένη, ήταν μία αντίδραση των συναισθημάτων που είχαν δημιουργηθεί ανάμεσα στους υπουργούς Οικονομικών των άλλων κρατών-μελών. Εκεί η ελληνική πολιτική είχε παίξει τον μεγαλύτερο ρόλο. Συνοψίζεται με το "αν αυτό είναι που θέλει η ελληνική κυβέρνηση ας της το δώσουμε"».

Τέλος, αναφερόμενος στο κόστος της διαπραγμάτευσης, και σε παλιότερες δηλώσεις του ότι αυτή στοίχισε 200 δισ. ευρώ, ο κ. Βίζερ σημειώνει: «Δεν μπορεί να υπάρξει ένα συγκεκριμένο νούμερο, αλλά αφήστε με να εξηγήσω πως υπάρχει το άμεσο κόστος που συνδέεται με την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, το κόστος του προγράμματος κλπ που θα αποπληρωθεί σε βάθος χρόνου, το οποίο ήταν πολύ σημαντικό. Πολλά δισεκατομμύρια, διψήφια δισεκατομμύρια, αλλά το μεγαλύτερο ποσό όλων είναι η τεράστια πτώση που σημειώθηκε στο ΑΕΠ, η τεράστια πτώση στο εθνικό εισόδημα. Και αν έχετε μια τόσο απότομη πτώση στο εθνικό εισόδημα, δε διορθώνεται την επόμενη χρονιά. Αν π.χ. έχει κάποιος 20% μικρότερο εισόδημα μία χρονιά και την επομένη επιστρέψει στα κανονικά επίπεδα, θα έχει χάσει 20% που δεν θα πάρει ποτέ πίσω. Αν το εισόδημα του αρχίσει να αυξάνεται μετά τον πρώτο χρόνο από 20% στο 19%, τον επόμενο στο 18% από αυτό που θα ήταν και μετά στο 17% από αυτό που θα ήταν, αν κανείς τα προσθέσει αυτά σε βάθος χρόνου, τότε σίγουρα η ζημιά είναι πολύ μεγαλύτερη. Μερικοί θα κατέληγαν με υψηλότερο νούμερο, άλλοι με χαμηλότερο αλλά αν κάποιος υπολογίσει αυτές τις απώλειες ως κόστος για την Ελλάδα, όχι ως μέρος του χρέους, τότε είναι φυσικά τεράστιες».