Το παρασκήνιο πίσω από τον κρίσιμο ρόλο που διαδραμάτισε το 2010 η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην προστασία των ελληνικών τραπεζών, αποκαλύπτει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε έκθεσή του για τον μελλοντικό σχεδιασμό Μνημονίων για μέλη νομισματικών ενώσεων.

Ειδικότερα, το Ταμείο επισημαίνει ότι η Ευρωτράπεζα έλαβε μέτρα που δεν συνυπολογίστηκαν στο κόστος του πρώτου προγράμματος στήριξης, εξασφαλίζοντας ωστόσο την ρευστότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

«Δίχως τέτοια παροχή ρευστότητας προς το εγχώριο τραπεζικό σύστημα από το εξωτερικό, η στενότητα ρευστότητας στην Ελλάδα […] θα είχε οδηγήσει σε ισχυρότερη και πιθανώς πιο αποδιοργανωτική οικονομική προσαρμογή», ήτοι πιο απότομη δημοσιονομική προσαρμογή ή μεγαλύτερη πτώση των εισαγωγών, αναφέρει το ΔΝΤ σε έκθεσή του για τον μελλοντικό σχεδιασμό Μνημονίων για μέλη νομισματικών ενώσεων.

Το Ταμείο προσθέτει πως ως υποκατάσταση προσαρμογής η βοήθεια της ΕΚΤ μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί «κρίσιμη» πηγή χρηματοδότησης για το ελληνικό πρόγραμμα.

Μεταξύ άλλων τονίζεται ότι από τις κυριότερες πρωτοβουλίες της ΕΚΤ ήταν να συνεχίσει να δέχεται ελληνικά ομόλογα ως εχέγγυα για την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες, παρά το γεγονός ότι το αξιόχρεο της χώρας μας είχε υποβαθμιστεί κάτω από το επίπεδο επένδυσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η επίμαχη εξαίρεση, που αποσύρθηκε προσωρινά λίγο μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, παραμένει σε ισχύ σήμερα.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, έχει επανειλημμένα καλέσει την κυβέρνηση να ζητήσει προληπτική γραμμή στήριξης εν μέρει διότι καθ’ αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί η σταθερή αποδοχή των ελληνικών τίτλων στις πράξεις του Ευρωσυστήματος.

Η ΕΚΤ πέραν της εξαίρεσης για τα ελληνικά ομόλογα καθιέρωσε έναν τύπο δημοπρασιών που επέτρεπε στις τράπεζες να εξασφαλίζουν πιο εύκολα τη ρευστότητα που αιτούνταν, προσαρμόζοντας τα επιτόκια με γνώμονα τη ζήτηση, και προς όφελος των ιδρυμάτων.