Αντιμέτωποι με τα γνωστά funds, δηλαδή τις ξένες εταιρείες διαχείρησης δανείων (αποκαλούμενες και ως «κοράκια») που έχουν αποκτήσει, μέσω εξαγορών από τις Τράπεζες, αρκετά χαρτοφυλάκια μη εξυπηρετούμενων δανείων, άρχισαν να βρίσκονται χιλιάδες οφειλέτες επιχειρηματικών και καταναλωτικών δανείων.

Τα funds, αποκτώντας τα χαρτοφυλάκια μη εξυπηρετούμενων δανείων αξίας δισ. ευρώ από τις Τράπεζες, άρχισαν να σφίγγουν τον κλοιό των κακοπληρωτών, κυρίως επιχειρηματιών, οι οποίοι έχουν κάνει επί αρκετά χρόνια στάση πληρωμών στην αποπληρωμή των δόσεων των δανείων αρνούμενοι να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Οι ξένες εταιρείες διαχείρησης ανεξόφλητων δανείων, σε αντίθεση με τις Τράπεζες, εμφανίζονται ιδιαίτερα σκληρές και απαιτητικές χρησιμοποιώντας όλο τους το νομικό οπλοστάσιο ώστε να ανακτήσουν όσα περισσότερα μπορούν από τους οφειλέτες των δανείων τα οποία έχουν αποκτήσει μετά απο δημοπρασίες των Τραπεζών. 

Στις ενέργειές τους περιλαμβάνεται και η αναζήτηση,μέσω συνεργαζόμενων εξειδικευμένων εταιρειών και νομικών γραφείων του εξωτερικού, τυχόν περιουσιακών στοιχείων (καταθέσεις η ακίνητα) που διατηρούν οι οφειλέτες επιχειρηματίες σε διάφορες χώρες. Κι όλα αυτά καθώς οι συγκεκριμμένες εταιρείες διαχείρησης δανείων είναι υποχρεωμένες, εκπροσωπώντας τους, μετόχους τους, να καταβάλουν σε αυτούς κάθε χρόνο υψηλές αποδόσεις ύψους 10%-15% στα κεφάλαιά τους.

Εκτος των παραπάνω τα funds ελέγχουν και τυχόν δόλιες μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων σε τρίτους  που έκαναν αρκετοί οφειλέτες, που είχαν μάλιστα  παράσχει και εγγύηση με μέρος της προσωπικής τους  περιουσίας για την απόκτηση ενός τραπεζικού δανείου. 

Όταν αποφάσιοσαν να σταματήσουν την αποπληρωμή των δανείων τους προχώρησαν σε δόλια μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων η οποία όμως παραγράφεται σε μια 5ετία. Και όπως εκτιμάται, από τραπεζικούς κύκλους, ορισμένοι επιχειρηματίες φρόντισαν από το 2011 να μεταβιβάσουν την περιουσία τους αποφεύγοντας έτσι τώρα τα χειρότερα. 

Από την άλλη, μπροστά στον κίνδυνο να εντοπιστούν περιουσιακά τους στοιχεία στο εξωτερικό, αρκετοί μεγαλοοφειλέτες σπεύδουν να συνδιαλλαγούν με τα funds  ζητώντας «κούρεμα» των δανείων και αποπληρωμή του υπολοίπου σε δόσεις.

Εκείνο που είναι βέβαιο πλέον από εδώ και μπρος είναι ότι η πρακτική ανάκτησης των οφειλών από τις Τράπεζες και από τα funds δεν θα είναι επ ουδενί ανάλογη όσον αφορά  την αυστηρότητα και την πίεση έναντι των οφειλετών. Η ασυλία και η ανοχή από τα επονομαζόμενα και «κοράκια» θα περιοριστεί δραματικά  παρότι και τα funds θα πρέπει,σύμφωνα με τη νομοθεσία, να τηρούν και να εφαρμόζουν τις ίδιες μεθόδους  και πρακτικές ανάκτησης των οφειλών όπως και οι Τράπεζες.

Δραστικότερο περιορισμό των «κόκκινων» δανείων ζητά ο SSM

Νέα δεδομένα αναφορικά με το ύψος των μη εξυπηρετούμενων τραπεζικών δανείων στη χώρα μας που σήμερα, παρά τις ρυθμίσεις δανείων, τις διαγραφές οφειλών  και τις πωλήσεις χαρτοφυλακίων δανείων σε funds, εξακολουθούν να βρίσκονται στο «κόκκινο», αγγίζοντας το 45% του συνόλου των δανείων, με μέσο όρο μόλις το 6% στην Ευρωπαική Ενωση, θέτει και για μετά το 2019 ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας.

Οπως ατύπως έχει διαμηνυθεί σε στελέχη των συστημικών ελληνικών τραπεζών από το Σεπτέμβριο θα πρέπει να εισηγηθούν νέα μείωση των τραπεζικών τους ανοιγμάτων ώστε από τη μείωση σε ποσοστό 35,2% που πρέπει να επιτύχουν έως τα τέλη του 2019, να φτάσουν  στα τέλη του 2021 και σε μείωση ακόμη και κάτω από το 20%.Πρόκειται για ιδιαίτερα δύσκολο ως προς την  επίτευξη του στόχο χωρίς να θιγεί η κεφαλαιακή επάρκεια των Τραπεζών, λαμβάνοντας υπόψιν ότι μέχρι σήμερα  τα τραπεζικά ανοίγματα μειώθηκαν από τα 105 δισ. ευρώ στα 92,5 δισ. υρώ (12,5 δισ. ευρώ) αλλά αυτό επιτεύθηκε κυρίως με διαγραφές οφειλών και πωλήσεις χαρτοφυλακίων κόκκινων δανείων(σε τιμή 4%-5% των αρχικού κεφαλαίου  και των τόκων) παρά με βραχυπρόθεσμες η μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις δανείων.