Ναι μεν θα πετύχετε τους μνημονιακούς στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και 3% μετά το 2023, αλλά αυτό υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόσετε, κατά γράμμα, τις μεταμνημονιακές σας δεσμεύσεις για μείωση των συντάξεων από το 2019 και του αφορολογήτου από το 2020. Αυτό αναφέρει, εμμέσως πλην σαφώς, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στη φθινοπωρινή του δημοσιονομική έκθεση (Fiscal Monitor) που έδωσε στη δημοσιότητα στο πλαίσια της ετήσιας συνόδου στο Μπαλί.

Έτσι, ενώ από τη μια το Ταμείο αναθεωρεί, επί το θετικότερο για τη χώρα μας, τις αρχικές προβλέψεις του (του Απριλίου) όπου προσδιόριζε για φέτος το πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού Προυπολογισμού στο 2,9% του ΑΕΠ, από την άλλη εμφανίζεται, για ακόμη μια φορά, δύσπιστο στις προβλέψεις της Κυβέρνησης για υπερπλεόνασμα φέτος αλλά και του χρόνου χωρίς μάλιστα να απαιτείται η μείωση των συντάξεων...

Αν λάβει κανείς σοβαρά τις προβλέψεις του ΔΝΤ, οι οποίες πάμπολλες φορές διαψεύστηκαν, θα πρέπει η Κυβέρνηση να αθετήσει τις εξαγγελίες της για κοινωνικές παροχές φέτος και για μη μείωση των συντάξεων από το 2019. Πρόσφατο παράδειγμα των ατυχών προβλέψεων του Ταμείου αποτελεί η περυσινή χρονιά που το ΔΝΤ αναγκάστηκε, αφού εστάλησαν τα οριστικά στοιχεία του προϋπολογισμού στη Eurostat να αναθεωρήσει το πρωτογενές πλεόνασμα από 3,7% του ΑΕΠ  στο 4,2% του ΑΕΠ.

Ωστόσο, είτε ληφθούν ως αξιόπιστες η όχι οι εκθέσεις του ΔΝΤ,το βέβαιο είναι ότι λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν από τους εταίρους-δανειστές μας  αλλά και τις διεθνείς αγορές χρήματος αποτελώντας «μπούσουλα» για τη στάση τους όσον αφορά την αγορά κρατικών ομολόγων και το ύψος των επιτοκίων τους.

Σημειώνεται ωστόσο πως, σύμφωνα με τις υποσημειώσεις της έκθεσης, τα στοιχεία βασίζονται σε δεδομένα του προηγούμενου Απριλίου, αλλά και στις παραδοχές πάνω στις οποίες έχει δομηθεί η ενισχυμένη εποπτεία της Ελλάδος (δηλαδή στην εφαρμογή των μέτρων και των αντίμετρων του 2019 – 2020).

Επί της ουσίας, δηλαδή, το ΔΝΤ δεν αποτυπώνει τη θέση του με βάση το αίτημα για μη μείωση συντάξεων το οποίο θα «υποβάλει» επισήμως η Ελλάδα στις 15 Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες, ενώ ενσωματώνει την «ασφάλεια» που έδινε η μνημονιακή συμφωνία: τη διασφάλιση των πρωτογενών πλεονασμάτων μέσω της μείωσης των συντάξεων και του αφορολογήτου και της εφαρμογής των αντιμέτρων εφόσον αυτό είναι δημοσιονομικά εφικτό.

Σε κάθε περίπτωση, το θέμα των συντάξεων ατύπως αναμένεται να τεθεί στις συζητήσεις που θα γίνουν στο Μπαλί και από τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος ολοκληρώνει σήμερα τη διήμερη περιοδεία του σε Χονγκ Κονγκ και Σιγκαπούρη. Θα επιχειρήσει να έχει σειρά πολιτικών επαφών στο περιθώριο της συνόδου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που ολοκληρώνεται στις 13 Οκτωβρίου.

Κατά τα άλλα, το ΔΝΤ στην έκθεση του Φθινοπώρου εκτιμά το δημόσιο χρέος να κινείται τα ερχόμενα χρόνια σε καθοδική τροχιά, από 188,1% το ΑΕΠ φέτος στο 151,1% το ΑΕΠ το 2023.

Οσον αφορά τα έσοδα της Γενικής Κυβέρνησης κάνει λόγο για 48,7% του ΑΕΠ φέτος και μείωση στο 45% την διετία 2022-2023,ενώ για τις δαπάνες εκτιμά ότι θα έχουν πτωτική πορεία από 48,1% φέτος στο 44,9% του ΑΕΠ  το 2022.

Αρνητική πρωτιά Ελλάδας σε δημόσιο «πλούτο»

Εν τω μεταξύ, σε ειδικό κεφάλαιο η φετινή έκθεση εξετάζει την ευημερία των κρατών-μελών και τον πλούτο που έχουν ή τις υποχρεώσεις τους. Κατατάσσει την Ελλάδα ως το κράτος με τα πιο μεγάλα «ανοίγματα» προς το εξωτερικό (με την πλέον αρνητική καθαρή θέση).

Καταλήγει ότι σε ένα δείγμα 69 κρατών και περιοχών η Ελλάδα είναι η χώρα με την πιο αρνητική καθαρή θέση, στο 111% του ΑΕΠ (έναντι θετικής συνολικής αποτίμησης υποχρεώσεων και περιουσιακών στοιχείων ίσης με το +348% του ΑΕΠ στην περίπτωση Νορβηγίας). Ο μέσος όρος στα 69 κράτη είναι πλούτος ίσος με το +32% του ΑΕΠ.

Για να υπολογιστεί ο πλούτος και τα χρέη κάθε κράτους προστίθεται το εξωτερικό χρέος της χώρας, οι συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις έναντι δημοσίων υπαλλήλων, εγγυήσεις έναντι δανείων και επενδύσεων, ανοίγματα Δημοσίων Επιχειρήσεων κλπ.

Αντίστοιχα στα περιουσιακά στοιχεία περιλαμβάνονται το ενεργητικό δημοσίων επιχειρήσεων, οι καταθέσεις, τα διαθέσιμα και η εκτίμηση των περιουσιακών στοιχείων κάθε κράτους, περιλαμβανομένων και των φυσικών πόρων (σ.σ. για αυτό και η Νορβηγία ως ένα κράτος με ενεργειακούς πόρους και χαμηλό χρέος είναι πρώτη στη λίστα ως πλούσιο κράτος).