Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κώστας Μαρκόπουλος δεν μου «γέμιζε» ποτέ το μάτι. Ωστόσο δεν σημαίνει οτι επειδή εγώ δεν τον συμπαθώ πως δεν είναι και καλός άνθρωπος ή αξιοπρεπής πολιτικός. Αυτά τα ζητήματα είναι θέμα χημείας. Όμως η αρνητική μου αντίληψη έναντι του ανδρός δεν με εμποδίζει, καθόλου μάλιστα, να παρατηρήσω ότι η στάση του να μην ψηφίσει το μνημόνιο δεν σημαίνει απαραιτήτως και διαπλοκή. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να δεχτώ αυτό που διέρρεε (αν είναι πράγματι έτσι) χθες η Νέα Δημοκρατία ότι δηλαδή όσοι δεν ψήφισαν είναι υπηρέτες συμφερόντων.

Ο κ. Μαρκόπουλος ουδέποτε έδωσε την εντύπωση του διαπλεκόμενου ή του υπηρέτη συμφερόντων περισσότερο από τους υπόλοιπους βουλευτές. Είναι συνεπώς άδικο κάποια στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να ρίξουν λάσπη σε αυτούς που δεν συμφώνησαν με την κεντρική γραμμή του κόμματος.

Μια παρόμοια περίπτωση ζήσαμε και πριν από δυο περίπου χρόνια και εν τέλη εκείνοι που είχαν ριχτεί στην πυρά δικαιώθηκαν από την Βουλή με διακομματική μάλιστα ψήφο. Η αδικία και η πικρίες όμως παραμένουν.

Φυσικά δεν θα υποστήριζα ποτέ (άλλωστε δεν είναι δικά μου δουλειά) οτι δεν έπρεπε να προχωρήσει στις διαγραφές ο κ. Σαμαράς.

Αυτό είναι δικό του θέμα και εντάσσεται στο γενικό στρατηγικό του σχέδιο. Αλλά άλλο διαγράφω και άλλο διαπομπεύω! Εάν επαναλαμβάνω υπήρξαν πράγματι οι διαρροές (σ.σ. πάντως, απόψε το βράδυ μας ενημέρωσαν επίσημα ότι τέτοια διαρροή δεν υπήρξε).


Π.Ρ