Αγαπητέ κ. Πρόεδρε,
Είναι κανόνας στην ζωή- και σεις θα έπρεπε να το γνωρίζεται καλά- ότι: Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος!
Κάποιοι, όπως διαβάζω, σας στήριξαν και σας βοήθησαν πολύ προκειμένου να ανέλθετε στο προεδρικό θώκο της Νέας Δημοκρατίας. Για να το πράξουν όμως αυτό χρειάστηκε να ξεχάσουν. Να ξεχάσουν ποιος τους είχε κάνει υπουργούς και εν τέλει ποιος τους ανέδειξε και τους έκανε νοματαίους.

Είναι αυτοί που πιστεύουν ότι είναι σε θέση να συνεγείρουν την κοινωνική δυναμική με τον υποτιθέμενο πολιτικό τους λόγο και ο κάθε αρχηγός της παράταξης τους έχει χρέος να τους αξιοποιήσει. Και αυτό γιατί κάποια τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων τους φιλοξενούν και τους αφήνουν -ενίοτε -να διατυπώσουν  την άποψη τους. Όταν όλοι αυτοί κ. πρόεδρε χρειάστηκε να αναμετρηθούν με τις συνέπειες του ίδιου του πολιτικού τους λόγου άγγιξαν τα όρια του κοινωνικού μηδενισμού για να διασώσουν την πολιτική τους ύπαρξη. Το μόνο που κάνουν δεν είναι τίποτα άλλο από το να ακυρώνουν τις αξίες και να μένουν στο επίπεδο καλλιέργειας τεχνιτών εντυπώσεων.  

Αυτοί που εγκατέλειψαν τον προηγούμενο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας για να έλθουν μαζί σας, εγκατέλειψαν και σας τώρα. Θα έπρεπε εσείς ειδικά να το περιμένετε!

Άρτεμις Παραδείσου