Αυτό που ζούμε δεν τις τελευταίες μέρες με τον καταθέτη- εκατομμυριούχο βουλευτή δεν είναι μόνο πανικός είναι ο τιτανικός του ίδιου του κοινοβουλευτικού συστήματος.  Δεν είναι δυνατόν κάθε τρεις και λίγο να κυκλοφορεί στα δημοσιογραφικά γραφεία η ακόμα και στους διαδρόμους της Βουλής κάποιο όνομα και να αναγκάζεται ο πάσα ένας διασυρόμενος να δηλώνει ότι δεν είναι αυτός που έχει «βγάλει» το ένα εκατομμύριο ευρώ στην Ελβετία ή όπου αλλού.

Η δική μου εκτίμηση είναι ότι πρέπει σήμερα, τώρα η υπηρεσία να καλέσει τον καταθέτη-βουλευτή και να του ζητήσει να κάνει σχετική δήλωση. Φυσικά όπως ακούσαμε δεν έχει παρανομήσει. Αυτό που φαίνεται να τον κολάζει είναι το ηθικό μέρος του πράγματος. Βέβαια το δίκαιο θα ήταν να σημειώσουμε στο σημείο αυτό ότι η χώρα δεν κυβερνάται με ηθικούς κανόνες αλλά με νόμους που ψήφισε και θέσπισε το κοινοβούλιο.

Γιατί η ηθική διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Και φυσικά δεν είναι δυνατόν να καταδικάζουμε τον καθένα με βάσει τις  δικές μας ηθικές αξίες. Δεν Κυβερνά τον τόπο ο Χομεϊνί αλλά μια εκλεγμένη από τον λαό Κυβέρνηση. Και αυτό που μετράει είναι εάν κάποιος παραβαίνει τους νόμους του κράτους και όχι τις ηθικές δοξασίες του καθένα.

Αλλά επειδή η Ελλάδα βρίσκεται στην άθλια κατάσταση στην οποία την οδήγησε η Κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είναι δυνατόν ένας εκπρόσωπος του λαού για λόγους κοινωνικής και δημοκρατικής ευαισθησίας να «βγάζει» τα λεφτά του σε ξένη χώρα προκειμένου ναι διασφαλιστεί. Μόνο σοβαροί λόγοι υγείας θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν και να επιβάλλουν ενδεχομένως μια τέτοια πράξη.

Συνεπώς η πράξη αυτή δεν εμπίπτει στις ηθικές αξίες οι οποίες διαφέρουν όπως ήδη σημειώσαμε από άνθρωπο σε άνθρωπο  αλλά στο κατά πόσον ένας βουλευτής είναι άξιος για καθαρά λόγους που απορρέουν από θεσμικό πλαίσιο που ορίζεται από το δημοκρατικό μας πολίτευμα να βρίσκεται στα έδρανα του κοινοβουλίου ή όχι.

Τα υπόλοιπα- κατά την άποψη μου πάντα- είναι ηθικολογίες παρηκμασμένου κατηχητικού σχολείου της δεκαετίας του ’50!


Άρτεμις Παραδείσου