Τον κ. Κώστα Μητρόπουλο τον επέλεξε ο κ. Παπακωνσταντίνου προκειμένου να… διευθετήσει (sic) την δημόσια περιουσία. Το καταλαβαίνω και σωστό είναι γιατί εν πολλοίς χρειάζεται ένα κάποιο καλό ξεκαθάρισμα. Αλλά είναι άλλο αυτό και άλλο ξεπουλάμε αδιακρίτως χωρίς πολιτική απόφαση και ευθύνη λες και είμαστε εκκαθαριστές- όπως έγινε κάποτε- στο πτώμα της Πειραϊκής-Πατραϊκής!
Το ζήτημα όμως με τον κ. Μητρόπουλο, φυσικά, δεν είναι προσωπικό διότι ούτε τον γνωρίζω τον άνθρωπο και ούτε το επιθυμώ. Πρόκειται για καθαρά πολιτικό θέμα μείζονος σημασίας. Διότι ο εν λόγω μάνατζερ μπορεί να είναι καλός και άγιος και να κάνει θαύματα σε κάποια ιδιωτική επιχείρηση αλλά εδώ τα ζητήματα και οι αποφάσεις του εκ της φύσεως του αντικειμένου που ανέλαβε προσλαμβάνουν καθαρά πολιτικό και εθνικό  χαρακτήρα.

Δεν είναι δυνατόν να αποφασίζει μόνος του, να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, να προβαίνει σε ανακοινώσεις, για το τι τελικά αλλά και πότε θα το πουλήσει. Υπάρχει πολιτική ηγεσία και η χώρα έχει κατοίκους. Δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Σε αυτό δεν χωράει ούτε σπέρμα αμφιβολίας και αμφισβήτησης!

Συνεπώς η δήλωση του ότι θα κινηθεί πριν από τις επικείμενες εκλογές αν μη τι άλλο ήταν άστοχη. Μάλιστα χθες είχαμε και την χλιαρή, μεν αλλά, αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας. Κορυφαίο στέλεχος δήλωσε στο newpost.gr ότι ο κ. Σαμαράς δεν έχει μιλήσει ούτε έχει συμφωνήσει με τον κ. Μητρόπουλο για το πώς σκέφτεται να κινηθεί. Αντιθέτως μάλιστα. Του έχει στείλει και μήνυμα να είναι αρκούντως προσεχτικός.

Το ίδιο πιστεύω και για τον κ. Βενιζέλο. Ενδεχομένως ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να θέλει να προχωρήσει σε αποκρατικοποιήσεις αλλά σε καμία περίπτωση δεν θέλει να χάσει ο τόπος. Διότι και η ιδεολογική του ταυτότητα αλλά και η προσωπική του πορεία δεν μας έχουν δείξει ότι είναι άνθρωπος των βιαστικών και πρόχειρων αποφάσεων.

Συνεπώς αυτό που απομένει είναι η ευθεία προειδοποίηση στον κ. Μητρόπουλο να είναι περισσότερο προσεχτικός αλλά και οι κινήσεις του να είναι εν τέλει υπό τον έλεγχο της πολιτικής ηγεσίας του τόπου. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα βρεθούμε μπροστά σε ένα μείζονος σημασίας πολιτικό ζήτημα.

Τ.Χ