Ανήκω μεταξύ εκείνων οι οποίοι πιστεύουν ότι η Άννα Διαμαντοπούλου είναι… προστατευόμενο είδος- σαν καρέτα- καρέτα της πολιτικής ένα πράμα. Δοξάστηκε από θέσεις μη ευθύνης και όποτε ανέλαβε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, κάηκε η ίδια και… το πελεκούδι.
Θυμίζω το έπος της φωτοτυπίας που διήρκεσε περισσότερο από τη μισή σχολική περίοδο. Τα σχολικά βιβλία, δεν έφτασαν στα σχολεία για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σήμερα έχουμε την απεργία στα καράβια και ως χθες η κυρία Διαμαντοπούλου περιέφερε εαυτόν στα κανάλια κάνοντας δηλώσεις που ουδόλως- ως αποδείχθηκε, βοήθησαν να μην δέσουν οι κάβοι, με την απλότητα και την αφέλεια της αείμνηστης Αλίκης Βουγιουκλάκη στην ταινία η Αλίκη στο ναυτικό.
Μόνον που η Αλίκη ήταν ηθοποιός…

ΑρΠα