Οι πολιτικές διαφορές του Γιάννη Δημαρά με τον Πάνο Καμμένο, σύμφωνα με την πορεία αμφοτέρων ως χθες τουλάχιστον, ήταν αβυσσαλέες. Κεντροαριστερής προέλευσης ο πρώτος, δεξιότερα του δεύτερου ο… τοίχος. Αίφνης εναγκαλίσθηκαν…
Για τον Πάνο Καμμένο τα κέρδη είναι οφθαλμοφανή: Θα μπορέσει να διαπραγματευτεί τους όρους του προεκλογικού  αγώνα από καλύτερη θέση, έστω και αν δεν κατάφερε να συγκροτήσει κοινοβουλευτική ομάδα με ανοικτή τη Βουλή.
Για τον Δημαρά όμως; Τι αλήθεια μπορεί να σκεφτεί κανείς ει μη μόνον ότι πούλησε τις ιδέες του για να επανεκλεγεί βουλευτής; Δυστυχώς γι αυτόν, αναδεικνύεται σε μέγα πολιτικό κωλοτούμπα- ισομεγέθη του Γιώργου Καρατζαφέρη, ο οποίος αναζήτησε στέγη αφού- κατά δήλωση, ναυάγησε η προσχώρησή του στον ΣΥΡΙΖΑ.  Παραθέτω δήλωση του ιδίου (του Γ. Δημαρά) για όσους διατηρούν έστω και την ελάχιστη αμφιβολία:
«Έπρεπε να βρεθεί τόπος αναφοράς και κοινής συμπόρευσης στον αντιμνημονιακό χώρο. Κουβεντιάσαμε με όλους εκτός ΚΚΕ, πριν ακόμα ο Καμμένος ιδρύσει το κόμμα του. Στις 14 αρχές όπου συμφωνήσαμε και παρά τις συνεννοήσεις, δεν επετεύχθη τίποτα. Πριν δέκα μέρες εκδώσαμε ανακοίνωση ότι το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών συνεχίζει την προσπάθεια για την ενότητα των αντιμνημονιακών δυνάμεων. Είχαμε συζητήσει με τον Α. Τσίπρα κι ενώ συμφωνήσαμε δεν έγινε δεκτή τελικά η προσχώρησή μου και η συνεργασία ματαιώθηκε»…

ΑΣΚ