Διαβάζω τις τελευταίες μέρες, με ενδιαφέρον θα έλεγα, την πλούσια αρθρογραφία για τα έργα και τις ημέρες του Άκη Τσοχατζόπουλου. Μάλιστα, δεν σας κρύβω, οτι μου προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι ακόμα και δημοσιογράφοι οι οποίοι λειτουργούσαν και συντηρήθηκαν για χρόνια ολόκληρα από το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» σήμερα τον λοιδορούν.  

Μιλάμε φυσικά για την απόλυτη υποκρισία. Γιατί όταν ο Άκης ήταν πανίσχυρος και παρ’ ολίγον πρωθυπουργός δεν ήθελαν να ακούσουν κουβέντα γι’ αυτόν και κατηγορούσαν την δεξιά για προβοκάτσια έτσι και τολμούσε να αρθρώσει λόγο για τα εξοπλιστικά. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που έφαγαν και τον Σπήλιο Σπηλιωτόπουλο. Γιατί αυτός ήξερε…

Σήμερα όμως για όλους αυτούς ο Άκης είναι ρόμπα, είναι ρέλι, είναι η… ούγια της πολιτικής ζωής. Μπορεί και να είναι. Αλλά αλήθεια μόνος του την έκανε την δουλειά; Ο Σημίτης δεν ήξερε; Και αν δεν ήξερε δεν ρώταγε; Που ήταν άραγε ο τότε Πρωθυπουργός;

Προσωπικά δεν με απασχολεί σήμερα ο ρόλος του Άκη. Γιατί ο κορυφαίος της πολιτικής παρακμής τρόχισε μόνος του το λεπίδι που θα τον καρατομήσει.

Δεν σας κρύβω ότι έχω καταλάβει πως κάποιοι έχουν επιχειρήσει να επικρατήσει μια ενιαία σύγχυση ώστε να ισοφαριστεί το πράγμα. Δεν είναι έτσι όμως. Γιατί αν ο Άκης την έκανε την λαμογιά αυτός και μόνον αυτός θα πρέπει να πληρώσει. Δεν συμψηφίζονται αυτά τα πράγματα!


Άρτεμις Παραδείσου