"ΝΑ ΔΕΙΣ που κάποτε θα μας πούνε και [email protected]", τραγουδούσαμε την δεκαετία του '80, παρέα με τον Γιάννη το Μηλιώκα και νά που έμελλε να μας πουν. Και μαλάκες μας είπαν και χαζούς μας είπαν και κοπρίτες και ότι μαζί τα φάγαμε και άλλα πολλά εμπριμέ, ως σημάδι της αδιαλλαξίας ενός σαπισμένου συστήματος, όπως ευτυχώς παραδέχονται και οι ίδιοι ότι είναι, του οποίου οι σημερινοί στυλοβάτες νιώθουν να χάνουν την γη κάτω από τα πόδια τους. 

ΧΕΣ...NΟΙ είναι και μάλιστα κυριολεκτικά, αγαπητοί χρήστες, γι' αυτό δεν χρησιμοποιούμε και εισαγωγικά στην λέξη, είναι τόσο χεσμένοι μάλιστα, τόσο από τα αποτελέσματα της 6ης του Μάη, όσο και από την παταγώδη αποτυχία τους να σχηματίσουν μνημονιακή κυβέρνηση, που δεν ξέρουν πλέον τί άλλο μπορούν να σκεφτούν, ώστε να ανακόψουν την διαφαινόμενη ανατροπή. 

ΟΧΙ - ΟΧΙ, δεν γίναμε ξαφνικά ΣΥΡΙΖΑίοι, όπως εξάλλου και αυτοί δε νοιάστηκαν ξαφνικά για όλους εμάς, πολλώ δε μάλλον να αναδιαπραγματευτούν τους όρους του μνημονίου, που μόλις πριν μερικές εβδομάδες οι ίδιοι υπερ-ψήφισαν πανηγυρικά, αλλά πολύ γουστάρουμε πολιτικούς σαν και τον Αλέξη. Ή τουλάχιστον τους γουστάρουμε πολύ περισσότερο από πολιτικούς σαν και αυτούς που μόλις είδαν τα σκούρα αναδιπλώθηκαν, μιλώντας ξαφνικά για αναδιαπραγμάτευση, κάνοντας αυτό που γνωρίζουν και εξασκήθηκαν πολύ καλά να κάνουν τους τελευταίους μήνες και ονομάζεται κωλοτούμπα, ξεκάθαρη κοροϊδία αν θέλετε πιο λαϊκά, σωστή πουστιά αν θέλετε να το εκφράσουμε  και στην γλώσσα του πεζοδρομίου. Είναι και της μόδας τώρα τελευταία, βλέπετε, μιας και πολλοί είναι εκείνοι οι συμπολίτες μας που κοιμούνται στα πεζοδρόμια, στα παγκάκια, στα πλακάκια, στα λασπόνερα και σίγουρα όχι στα ακριβοπληρωμένα από το αίμα μας ιδιαίτερα διαμερίσματα της εξουσίας, όπως κατάφερε να επιβάλλει στον τόπο μας ο καθωσπρεπισμός και η αναλγησία της. 

ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ τέτοιος ο θυμός που έχουν τούτης της γης οι "κολασμένοι" και είναι τόση η κοροϊδία που ένιωσαν στο πετσί και στην καρδιά τους, ειδικά όσοι πίστεψαν και ψήφισαν τους γνωστούς γυρολόγους της πολιτικής μας μιζέριας, οι οποίοι ετοιμάζονται να επιστρέψουν στις κομματικές στάνες που τους εξέθρεψαν, που τα αποτελέσματα των επικείμενων εκλογών, μόνον ως πρωτοφανή θα μπορούν να χαρακτηριστούν την επομένη. 

ΟΣΟ ΛΟΙΠΟΝ και αν προσπαθήσουν να μας πείσουν για το διαφορετικό, με όποια μέσα και αν επιστρατεύσουν, το δίλλημα αυτών των εκλογών δεν είναι ΨΗΦΟΣ ΣΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ή ΨΗΦΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και άλλα πολιτικά τερτίπια και κουραφέξαλα. 

ΤΟ ΔΙΛΛΗΜΑ αυτών των εκλογών είναι ταυτόχρονα και δίλλημα στάσης ζωής. Και το να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο δίλλημα είναι κεκτημένο, κεκτημένο όλων μας, που το κατακτήσαμε στις 6 του Μάη. Ένα μήνυμα που δεν μπορούσαν σε καμία των περιπτώσεων να προσπεράσουν, αν και προσπάθησαν πολύ, πάρα πολύ, ενεργοποιώντας όλες τους τις δυνάμεις τις τελευταίες των ημερών. Και θα τα κατάφερναν μονάχα σε δύο περιπτώσεις, έαν δηλαδή προχωρούσαν σε παραχάραξη του εκλογικού αποτελέσματος ή δρούσαν αντισυνταγματικά, περιπτώσεις όμως, ειδικά η τελευταία, που γνώριζαν πάρα πολύ καλά ότι αν έπαιρνε σάρκα και οστά, την επόμενη στιγμή οι τηλεοπτικοί φακοί θα ήταν στραμμένοι στο Γουδί.

ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ, να προσδιορίσουμε το δίλλημα; Όχι αγαπητοί μας χρήστες, προσδιορισμούς και συναισθηματικούς εκβιασμούς επιχειρούν οι στρατευμένοι, ρόλος που στον Δημοσιογράφο δεν ταιριάζει εκ φύσεως του λειτουργήματος που υπηρετεί. Το μόνο που θα μπορούσαμε και αυτό ως ρεπόρτερς, να διαπιστώσουμε, είναι το εξής: Kάποιοι προσπαθούν να μας υποδείξουν τί να ψηφίσουμε... Αυτή η διαπίστωση είναι που μας δίνει και το δικαίωμα να βροντοφωνάξουμε: Επιτέλους κύριοι εταίροι και τα εγχώρια τσιράκια σας, μήπως να κάτσουμε να μας γ******* κιόλας;

Toυ Διευθυντή του e-Volos.gr, Αντώνη Κουμιώτη