Πριν από την αναμέτρηση της 6ης Μαΐου, ο κ. Θάνος Τζήμερος είχε σύνθημα «πολιτική χωρίς πολιτικούς». Το σύνθημα είχε ανταπόκριση, έστω και αν θυμίζει το «ομελέτα χωρίς να σπάσεις αυγά». Στηρίχτηκε- βλέπετε, στον γεγονός ότι πολλοί απέρριπταν συλλήβδην το πολιτικό προσωπικό. Μετά τις εκλογές και αφού ξεδιπλώθηκε η Μνημονιακότερη των Μνημονιακών πολιτική του, ο κ. Τζήμερος φαίνεται ότι άρχισε να αλλάζει θέσεις. Και να σκέφτεται τις συνεργασίες με πολιτικούς, οι οποίοι- προφανώς, ανακάλυψε ότι περιποιούν τιμή στην πολιτική.

Και τώρα, ανακοίνωσε τη συνεργασία του με τον κ. Στέφανο Μάνο.

Μια βόλτα στο διαδίκτυο, το οποίο αρέσει πολύ στον κ. Τζήμερο, αρκεί για να μάθει κανείς ότι ο κ. Μάνος είναι ένας δεινόσαυρος της πολιτικής.
Έγινε βουλευτής το 1977, ίδρυσε δύο κόμματα- τους Φιλελεύθερους και τη Δράση, εξελέγη με άλλα δύο κόμματα- τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, χρημάτισε υπουργός και συνδικαλιστής- βιομήχανος.
Δεν αναφέρομαι στις πολιτικές του θέσεις, ιδιαίτερα σε αυτές που προβλέπουν «καιάδα» για τους συνταξιούχους, γιατί προφανώς ο κ. Τζήμερος τις γνωρίζει και τις ασπάζεται.
Εμμένω στο γεγονός ότι ο κ. Μάνος είναι εξ αντικειμένου ότι πιο παλιό υπάρχει στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου, μιας και ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κατέχει θέση επιτίμου. Και δεν αναφέρομαι μόνον στο χρόνο παρουσίας του στην πολιτική σκηνή…

Στο αξιακό του σύστημα, ο κ. Τζήμερος, δηλώνει ότι «η δημοσιότητα δεν διαφέρει από καταδίκη. Παύεις να είσαι «εσύ». Αντικαθίστασαι από την «εικόνα» σου, αυτό το χαοτικό κολάζ από στερεότυπα και παραμορφωμένα θραύσματα ενός επινοημένου εαυτού. Γίνεσαι επικοινωνιακό προϊόν».

Τώρα λοιπόν, που ο κ. Τζήμερος έπαυσε να είναι «αυτός» και έγινε «επικοινωνιακό προϊόν», όμοιος με τον δεινόσαυρο της πολιτικής που επιθυμεί να διαδεχθεί, έχω περιέργεια να δω αν θα επιβραβευτεί ή αν θα αποδοκιμαστεί. Θα τολμούσα να στοιχηματίσω για το δεύτερο, αν και νοιώθω μειράκιο, ενώ αυτός ονειρεύεται πρωταγωνιστικό ρόλο στο… Τζουράσικ Πάρκ. ΑΣΚ