Είναι γνωστό ότι ποτέ δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι τα έχει δει όλα στην ζωή του. Ακόμα και αν ξεπεράσει τα 100 χρόνια ζωής σε αυτόν τον πλανήτη πάντα θα υπάρχουν κάποια πράγματα που απομένουν να δει, να ακούσει, να βιώσει τέλος πάντων. Αυτό που στην κυριολεξία με εξέπληξε ήταν ο γιος του Θεόδωρου Αγγελόπουλου και της Γιάννας συζύγου Θεοδώρου Αγγελοπούλου, να παρακολουθεί την προεκλογική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά και ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να κάνει το κουμάντο του.

Να είναι αυτόνομος και να αποφασίζει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Αλλά ακόμα και αυτή η δημοκρατική ελευθερία διέπεται από κάποιους άγραφους κανόνες. Κυρίως κανόνες πολιτικής ηθικής.

Γιατί είναι εξόχως προκλητικό ο γιoς των εκατομμυριούχων να επιχειρεί να μας πείσει ότι είναι με την πλευρά της εργατικής τάξης και των αστέγων. Θα μου πείτε -και δικαίως ενδεχομένως- ότι το παλικάρι έχει ευαισθησίες και προβληματισμούς. Να συμφωνήσω.

Αλλά θα αντιτάξω ένα άλλο επιχείρημα. Είναι πολύ εύκολο να πουλάς αριστεριλίκι και σοσιαλισμό εκ του ασφαλούς. Εντάξει μπορεί ο νέος να θέλει να υπερασπιστεί τα δίκαια αιτήματα των ανέργων, των χαμηλοσυνταξιούχων και των χαμηλά αμειβομένων. Σωστό και συγχαρητήρια.

Αλλά πριν εμπλακεί σε μια τέτοια διαδικασία ίσως θα ήταν χρήσιμο να ρωτήσει τους γονείς του να του πουν πόσα εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν για τους Ολυμπιακούς προκειμένου να καμαρώνει η μαμά του και να παριστάνει την σπουδαία.

Και εγω φίλε μου γίνομαι ακόμα και κουκουλοφόρος αν αποφασίσεις να μου δώσεις λίγα από τα φράγκα σου. Άσε λοιπόν το ποίημα και πέρασε στο παρασύνθημα. Εκτός εάν και έχεις αποφασίσει να δώσεις όλη σου την περιουσία στο κράτος για να αποπληρώσουμε το χρέος.

Ρε, σεις λέτε κάτι να ξέρει ο Αλέξης και γι' αυτό να έταζε προεκλογικά;


ΑρΠα