Στα πρώτα μου δημοσιογραφικά βήματα, ως ελεύθεροι ρεπόρτερ, τρέχαμε και καλύπταμε τους θανάτους από ναρκωτικά. Σιγά - σιγά, κρίθηκε ότι η κοινωνία το χώνεψε, το συνήθισε και σταματήσαμε. Τον τελευταίο χρόνο - τους τελευταίους μήνες καλύτερα, παρουσιάζεται μια έξαρση των αυτοκτονιών.
Άνθρωποι χωρίς παρόν και μέλλον, απογοητευμένοι, τρελαμένοι, στην Ελλάδα του Μνημονίου, της ανεργίας, της φτώχειας, της απόγνωσης, βουτάνε από τα παράθυρα - σχεδόν καθημερινά.

Ας μην το χωνέψουμε, ας αντισταθούμε.

Ας συμπαρασταθούμε όπου υπάρχει μεγαλύτερο αδιέξοδο, μεγαλύτερος πόνος- γιατί πόνος υπάρχει παντού. Να καταγγέλλουμε τους λόγους που τους οδηγούν στο απονενοημένο σάλτο μορτάλε και μαζί, να καταγγέλλουμε και τους υπεύθυνους. Τους γνωρίζουμε.

ΑΣΚ