Οι αναφορές του Γιώργου Πανάρετου, πρώην υφυπουργού Παιδείας, επί της αμφιλεγόμενης θητείας Άννας Διαμαντοπούλου ως υπουργού, στο «πανάγιο» opengov μόνο προκλητικές μπορούν να χαρακτηριστούν- και είμαστε και επιεικείς- καθώς το να υποστηρίζει ένας στενός συνεργάτης του ΓΑΠ ένα πρόγραμμα που απέδωσε τα χείριστα και κατήντησε θιασώτης του πελατειακού κράτους είναι κάπως... ειρωνικό.
Έχουμε συνηθίσει δυστυχώς -χωρίς να αντιδρούμε- τα τελευταία χρόνια να ακούμε την άποψη του κάθε αυτοαποκαλούμενου πολιτικού ιδεαλιστή να λέει για τις προτάσεις της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου που «δεν πρόλαβαν να εφαροστούν όπως είχε προβλεφθεί λόγω έλλειψης κονδυλίων και μόνον» και για αυτό το λόγο να προτρέπει να διαιωνιστούν στα επόμενα κυβερνητικά σχήματα. 

Χρειάζεται τουλάχιστον θράσος για να εκφέρεις δημόσια άποψη περί της... αναγκαιότητας του opengov σήμερα όταν είναι τοις πάσι γνωστό ότι ο εν λόγω μηχανισμός όχι μόνον δεν εφαρμόστηκε όπως έπρεπε, διότι υστερούσε η κυβέρνηση Παπανδρέου σε πολιτική βούληση, αλλά μετατράπηκε σε λόμπι συνεργατών και «κολλητών» του τότε πρωθυπουργού που εμφανίστηκαν εν μία νυκτί σε κυβερνητικές θέσεις.

Ανάμεσα σε χιλιάδες βιογραφικά που είχαν σταλεί στο OpenGov διόλου τυχαία επιλέχτηκαν οι φίλα προσκείμενοι στο ΠΑΣΟΚ και άτομα που ανήκουν στον στενό κύκλο του Γιώργου Παπανδρέου για να στελεχώσουν τα υπουργεία στο πλαίσιο κατα τ' άλλα της καταπολέμησης του πελατειακού κράτους. Ο αυτοαναιρούμενος ρόλος του OpenGov ήταν τόσο εξόφθαλμος που πλέον ακόμα και οι μη γνωρίζοντες έμαθαν ότι μέσω αυτής της διαδικασίας προσελήφθησαν τελικά οι «κολλητοί του Γιώργου». 

Δεν θεωρούμε ωστόσο αναγκαίο να υπενθυμίσουμε ονόματα υποστηρικτών του ΠΑΣΟΚ ή συνεργατών του πρώην πρωθυπουργού που βρέθηκαν στην κυβέρνηση και αποδείχθηκαν τουλάχιστον ανίδεοι καθώς κατά τη λαική ρήση «Και η κουτσή Μαρία τα ξέρει».

Συνεπώς στην σημερινή επιστολή του κ. Πανάρετου όπου υπεραμύνεται ότι «Βασικός στόχος του OpenGov ήταν να στελεχωθούν οι θέσεις πολιτικής ευθύνης με τους ικανότερους μεταξύ ικανών, με διαδικασία που δεν τους εξαρτά σε προσωπική πελατειακή σχέση» η μόνη απάντηση είναι: Έχετε θράσος κ. Πανάρετε! 

Α.Γ.