Παρτίδα με... σημαδεμένη τράπουλα μοιάζει το δύσκολο παιχνίδι που παίζουν η Ελλάδα και οι υπόλοιπες υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης.
Η ελληνική πλευρά βομβαρδίζεται συνεχώς από δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων και από δημοσιεύματα, περί τήρησης του προγράμματος, περί εφαρμογής των συμφωνηθέντων, περί μεταρρυθμίσεων που έχουν καθυστερήσει και έχουν μείνει στα χαρτιά. 
 
Ας υποθέσουμε ότι η χώρα μας εφάρμοζε κατά γράμμα την περιβόητη -διαβόητη μάλλον- συνταγή των δανειστών είτε δύο χρόνια πριν, είτε σήμερα. Τι θα κατάφερνε; Η απάντηση είναι να γίνει... Πορτογαλία.
 
Ο «καλός μαθητής» της τρόικας, με τον κεντροδεξιό πρωθυπουργό Πέδρο Πάσος Κοέλιου να εφαρμόζει κατά γράμμα τις απαιτήσεις των τεχνοκρατών και να λαμβάνει τα εύσημά τους πριν από πέντε μήνες περίπου, έφτασε στο σημείο από το οποίο ξεκίνησε: Την ανακοίνωση νέου πακέτου επαχθών μέτρων. Η συνταγή λιτότητας έβγαλε εκτός στόχου τους δημοσιονομικούς δείκτες (αύξηση του προβλεπόμενου ελλείμματος, υποχώρηση των φορολογικών εσόδων, έκρηξη της ανεργίας) και επιδείνωσε την ύφεση.
 
Από την πορτογαλική περίπτωση, όπου σημειώθηκε μία ιδεατή εφαρμογή του οικονομικού προγράμματος των δανειστών φαίνεται ότι οι απαιτήσεις της τρόικας είναι εξ αρχής καταδικασμένες να αποτύχουν και να κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Μην ξεχνάμε και τις δηλώσεις Ρουμελιώτη που μίλησε για εκ των προτέρων αποτυχημένο πρόγραμμα για την Ελλάδα. Άρα; Το απόλυτο αδιέξοδο. 
 
Αυτό θα είναι καλό να το γνωρίζει η ελληνική κυβέρνηση και να περισώσει ό,τι μπορεί μέσω «κόκκινων γραμμών».

Ειδάλλως θα πληρώσει ακριβά το τίμημα της κατάστασης που θα προκληθεί, όπως έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία. Καλύτερα να αποτύχει παλεύοντας, παρά κατεβάζοντας απλά το κεφάλι.

Βαγγέλης Βιτζηλαίος