Με βολές κατά πάντων επανέρχεται ο Βύρων Πολύδωρας με αφορμή τις επικρίσεις που δέχεται για τον διορισμό της κόρης του, Μαργαρίτας, ως μετακλητή υπαλλήλου στο γραφείο του στη Βουλή. Στο βιβλίο του, ο κ. Πολύδωρας στρέφεται κατά των «θρασύδειλων υποκριτών» και των «άνανδρων διωκτών του», τους οποίους δεν διστάζει να ευγνωμονεί «που με χτυπούν γιατί δήθεν διόρισα ως μετακλητή, δηλαδή ως προσωρινή και όχι μόνιμη, τη θυγατέρα μου Μαργαρίτα στη Βουλή», όπως αναφέρει.

Τονίζει, μάλιστα, ότι την είχε προσλάβει ως μετακλητή συνεργάτιδά του και όταν ήταν υπουργός Δημοσίας Τάξεως και Αντιπρόεδρος της Βουλής. 

Με βαρείς χαρακτηρισμούς στρέφεται κατά όσων τον κατέκριναν για τον διορισμό της κόρης του. Και επισημαίνει: «Δεν υπήρξα ποτέ στη ζωή μου συνωμότης. Ούτε προδότης. Ούτε ρίψασπις και λιποτάκτης. Άλλοι υπήρξαν τέτοιοι. Όπως εκείνοι που με χτυπούν σήμερα. Με την άθλια στόχευση να με ταπεινώσουν. Ματαιοπονούν. Δεν είπα ότι δεν υποφέρω. Υποφέρω αλλά αντέχω. Αντλώ δύναμη από το δίκιο μου. Και από την προσευχή μου στον Θεό».

Και προσθέτει: «Δεν παριστάνω τον Αγαμέμνονα, ούτε διανοούμαι να θυσιάσω τη Μαργαρίτα μου. Δεν έκανα τίποτα παράνομο και τίποτα ανήθικο. Δεν θυσιάζω την άξια συνεργάτιδά μου. Δεν γίνομαι "θυσιαστής" της θυγατέρας μου για οποιουσδήποτε λόγους. Μάλιστα για έναν απόπλου αμφίβολο ούτως ή άλλως. Για να δείξω έμπρακτη μετάνοια για το κακό που δεν έκανα; Ή για να ενοχοποιήσω αδίκως την Μαργαρίτα μου που ποτέ και κανέναν δεν προκάλεσε παρά μόνο τους ασπάλακες των καταγωγίων και τούτο γιατί είναι κόρη μου;

λλά και προπαντός δεν τη θυσιάζω, γιατί "έφτυσα αίμα" για να αναθρέψω τα παιδιά μου. Και δεν έχω στον κώδικά μου εγώ την οικογένεια και τα παιδιά μου σαν κάτι το θεωρητικό και κοσμικό. Την έχω σαν θρησκεία. Σαν κάτι ιερό. Και ακόμη, γιατί δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να υποκύψει στις επιταγές-προσταγές των φαύλων υποκριτών και κηνσόρων. Δεν θα ήταν μόνον ήττα. Θα ήταν παραίτηση και παράδοση στους άτιμους για να σώσω… την τιμή μου. Κάτι σαν εκούσιος βιασμός. Όχι!».