Ήταν Σεπτέμβριος του 1987, 25 χρόνια πριν, όταν το με αριθμό 16 (29) τεύχος του περιοδικού «Χρυσή Αυγή», ήταν αφιερωμένο στον Ρούντολφ Ες, υπαρχηγό του Γ’ Ράιχ, διαπρύσιο κήρυκα της ναζιστικής ιδεολογίας και άνθρωπο απόλυτα αφιερωμένο στον Αδόλφο Χίτλερ.

 

Ο Ες, ο οποίος είχε γίνει μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος, πριν ακόμα και τον Χίτλερ, ενώ το 1933 αναδείχθηκε αναπληρωτής του ηγέτη του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος, δεν απαρνήθηκε ποτέ τη ναζιστική θεώρηση. Μάλιστα στη δίκη της Νυρεμβέργης, στο πλαίσιο της οποίας καταδικάστηκε σε ισόβια, ως εγκληματίας πολέμου, για συνωμοσία κατά της παγκόσμιας ειρήνης και σχεδιασμό, έναρξη και διεξαγωγή επιθετικού πολέμου, ο Ρούντολφ Ες, αρκέστηκε στο να δηλώσει, αμετανόητος, τα εξής:  

«… θεωρώ τις κατηγορίες αυτές των αντιπάλων μου τιμή. Είχα την τύχη να δράσω πολλά χρόνια της ζωής μου κάτω από την ηγεσία του μεγαλύτερου γιου που έβγαλε ο λαός μου στα χίλια χρόνια της ιστορίας του. Ακόμη και αν μπορούσα, δεν θα ήθελα να σβήσω τα χρόνια αυτά από την ύπαρξή μου… Δεν μετανοώ για τίποτα. Εάν βρισκόμουν πάλι στην αρχή, θα ενεργούσα πάλι καθώς ενέργησα, ακόμα κι αν ήξερα, ότι στο τέλος θα βρω τον θάνατο στις φλόγες. Δεν έχει σημασία τι θα κάνουν οι άνθρωποι, αφού κάποτε θα βρεθώ μπροστά στο δικαστήριο της αιωνιότητας. Μόνο απέναντί του θα λαμβάνω ευθύνη, και ξέρω πως θα αθωωθώ».  

Τελικά, ο Ες, έπειτα από 46 χρόνια κράτησης, κι ενώ από το 1966 ήταν ο μόνος κρατούμενος στη Συμμαχική Φυλακή Εγκληματιών Πολέμου, Σπαντάου, αυτοκτόνησε στις 17 Αυγούστου 1987. Την επομένη, 18 Αυγούστου, η Χρυσή Αυγή «γέμισε» την Αθήνα με χιλιάδες φυλλάδια, εξυμνητικά για τον Ρούντολφ Ες, στα οποία το μόνο σύνθημα ήταν, «Rudolf Hess: ΑΘΑΝΑΤΟΣ».  

Κατόπιν αυτού, στο με αριθμό 16 (29) τεύχος – αφιέρωμα της «Χρυσής Αυγής», συγκεκριμένα δε στη σελίδα 27, αναπαράχθηκε το φυλλάδιο με την εξής αναφορά: «Αυτοκόλλητο που κυκλοφόρησε στους δρόμους της Αθήνας, φόρος τιμής των Ελλήνων Εθνικοσοσιαλιστών στον ήρωα Hess».  

Το άρθρο – φόρος τιμής του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου καταλήγει, υπό τον τελευταίο μεσότιτλο «RUDOLF HESS, ΠΑΡΩΝ!»:

«Στο νωπό χώμα της πατρικής του γης αναπαύεται σε τόπο μυστικό το νεκρό σώμα του RUDOLF HESS. Σε αυτό το χώμα νοητά ακουμπάμε το δεξί μας χέρι και ορκιζόμαστε: Εκδίκηση! Εκδίκηση, ως την ημέρα όπου θα λάμψει η αλήθεια και τα λάβαρά μας νικηφόρα θα κυματίζουν στην Ευρωπαϊκή Γη. Και τότε για όλους τους Μεγάλους Νεκρούς μας, που τους αφαίρεσαν ακόμα και αυτό το δικαίωμα του τάφου, θα υψώσουμε ένα αρχαιόπρεπο μνημείο, μεγαλόπρεπο, λιτό, κλασσικό, ένα μνημείο, που στην κορυφή του θα στέκει περήφανος ο Αετός μας και από κάτω με Χρυσά Γράμματα θα είναι χαραγμένα τα ονόματα των Μεγάλων μας Οδηγών. Πρώτο το όνομα Εκείνου: ADOLF HITLER και ακριβώς αποκάτω δεύτερο το όνομα του Σεβάσμιου Γέροντα του Σπαντάου: RUDOLF HESS».

Παναγιώτης Σκευοφύλακας

Φωτογραφίες και πληροφορίες από jungle-report.blogspot.gr και xa-watch.blogspot.gr