Να υποθέσουμε ότι έχω έναν εχθρό. Τηλεφωνώ στο ΣΔΟΕ και καταγγέλλω ανωνύμως ότι έχει πλουτίσει παράνομα. Ότι έχει δύο ξενοδοχεία και πέντε πολυκατοικίες. Το ΣΔΟΕ οφείλει να εφαρμόσει το νόμο και να ελέγξει.
Μετά είκοσι- τριάντα μέρες, βγαίνω και γράφω ότι ο εχθρός μου, αυτός που εγώ κατήγγειλα ανώνυμα, ελέγχεται από το ΣΔΟΕ. Βάζω τη λάσπη στον ανεμιστήρα και τον κάνω ρόμπα.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν υπερασπίζομαι την αθωότητα κανενός από όσους συγκαταλέγονται στη λίστα του ΣΔΟΕ, όπως και δεν καταγγέλλω κανέναν ότι πήρε μαύρο χρήμα.

Περιγράφω αυτό που εύκολα μπορεί να γίνει, αν και θα μπορούσε, εξίσου εύκολα, να είχε αποφευχθεί.

Πως; Αν το ΣΔΟΕ ερευνούσε τις καταγγελίες που αφορούν σε πολιτικά πρόσωπα με ταχύτητα- ενδεχομένως και κατά προτεραιότητα. Και αν σε αυτό το -σύντομο- χρονικό διάστημα, τα ονόματα των ελεγχομένων κρατούνταν μυστικά.

Σαν επτασφράγιστο μυστικό. Έτσι, ώστε οι ελεγχόμενοι να μην διαπομπευτούν.

Ζητάω πολλά;

Αντώνης Σκυλλάκος

ΥΓ: Μην αναζητήσετε ευθύνες στους δημοσιογράφους. Όλοι μας, αν είχαμε μια πραγματική λίστα του ΣΔΟΕ, θα τη δημοσιοποιούσαμε, γιατί αυτό οφείλουμε να κάνουμε.
TAGS