Όπως είναι γνωστό, ο Αλέξης Τσίπρας στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας περιόδευσε στην Ευρώπη, κάνοντας στάση και στη Γερμανία, όπου και είχε σημαντικές συναντήσεις με εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου και κοινωνικούς φορείς.

Αισθανόμενος την ανάγκη να ανταποδώσει τη θερμή φιλοξενία που πράγματι του επεφύλαξε το αριστερό κοινό της Γερμανίας, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο ομιλίας του, απευθύνθηκε στο ακροατήριο στα… γερμανικά.

Η αλήθεια είναι ότι η γερμανική γλώσσα είναι αντικειμενικά μία εκ των δυσκολότερων στην εκμάθησή της, ιδιαίτερα δε στο προφορικό επίπεδο, η διαχείρισή της είναι άσκηση για δυνατούς λύτες.

Βέβαια, όπως θυμόμαστε από παλαιότερη απόπειρά του να μιλήσει σε κοινό στα αγγλικά, ο γενικά χαρισματικός Αλέξης Τσίπρας δεν είναι και βιρτουόζος των ξένων γλωσσών. Έτσι λοιπόν, αν κρίνουμε από το ηχητικό απόσπασμα, στο κοινό, τα a la Τσίπρα γερμανικά θα ακούστηκαν ως… ελληνικά.

Κάποιοι φέρονται να είπαν ότι αν ο διερμηνέας της ομιλίας από τα ελληνικά στα γερμανικά δεν μετέφρασε και το γερμανικό απόσπασμα αυτής, τότε δύσκολα οι παριστάμενοι στην ομιλία θα αντιλήφθηκαν το χαιρετισμό του έλληνα πολιτικού, αλλά αυτό παραμένει ανεξακρίβωτο.

Σε κάθε περίπτωση και πέρα από το «πείραγμα» που μπορεί να υπάρχει σε αυτές τις περιπτώσεις, η… προφορά δεν κάνει τον πολιτικό. Για να μην απαριθμήσουμε τους ευρωπαίους ηγέτες (βλ. Μπαρόζο κ.ο.κ.) που μόνο… ρητορική δεν είναι η έκφρασή τους στα αγγλικά ή τους εύγλωττους «στα ξένα» που πολιτικά είναι… αχαρακτήριστοι.

Άλλο η πολιτική και άλλο οι ασκήσεις ορθοφωνίας λοιπόν, όμως κάποιες φορές η «καζούρα» είναι και αυτή μέσα στο -πολιτικό- παιχνίδι.
 

Π.Σ.