Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο Πρωτοχρονιάτικο του μήνυμα θυμήθηκε τα αδύναμα και φτωχότερα στρώματα αλλά και την οικονομική ελίτ της χώρας που, σύμφωνα με τον κ. Παπούλια: «Η οικονομική ελίτ της χώρας δεν έχει απλώς την ηθική υποχρέωση να σηκώσει τα βάρη που της αναλογούν.
Έχει την επιτακτική υποχρέωση, για να αποτραπούν οι επώδυνες επιπτώσεις για τα πλέον αδύναμα και φτωχότερα οικονομικά στρώματα».

Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν το Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του 2010, αργήσατε κύριε Παπούλια, δύο χρόνια εξοντώθηκαν οι φτωχοί, αφανίζεται η μεσαία τάξη και όπως αποδείχτηκε με τη λίστα Λαγκάρντ η οικονομική ελίτ είχε ασυλία.

Υποδεχόσασταν τον κ. Παπανδρέου μετά από κάθε φορά που μας έσωζε και του σφίγγατε το χέρι, δεν αντισταθήκατε σε τίποτα… τα μνημόνια έχουν και τη δική σας υπογραφή.

Και στην περίπτωση αυτή δεν ισχύει το «Κάλλιο αργά παρά ποτέ» είναι πολύ αργά… για δάκρυα.

Βέβαια ο ίδιος δεν έχει μόνο ηθική αλλά και συνταγματική υποχρέωση για την τήρησή του αλλά ο ρόλος του είναι συνεκτικός κράτους και κοινωνίας, είναι ρόλος ίσης απόστασης προς τις διάφορες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις. Τις κοινωνικές δυνάμεις τις ξέχασε…

Ρωτήθηκε στο περιθώριο των πρωτοχρονιάτικων ευχών ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για τη φοροδιαφυγή, και απάντησε ότι τον απασχολεί το πρόβλημα και έχει μιλήσει πολλές φορές γι αυτό, ενώ πρόσθεσε πως αν δεν το αντιμετωπίσουμε, αυτοί που σηκώνουν τα βάρη θα μας δείχνουν με το δάχτυλο.

Θέλει προσοχή όταν ο Κάρολος Παπούλιας αναφέρεται στη φοροδιαφυγή γιατί όλοι θυμούνται την περιπέτεια που πέρασε όταν δήλωσε δανειστής του Αντρέα Παπανδρέου για να καλύψει ο πρώην Πρωθυπουργός το «Πόθεν» των χρημάτων για την αγορά της  «ροζ βίλας».  


Ν.Π