Οι μετριοπαθείς τα τελευταία χρόνια δεν αισθάνονται πολύ καλά, θα μου πείτε και πότε αισθάνθηκαν καλά στη χώρα  των άκρων και του λαϊκισμού; Σίγουρα η κατάσταση έχει επιδεινωθεί…
Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τον δημόσιο διάλογο, η λογική της σταλινικής Αριστεράς έχει επικρατήσει σε όλα τα επίπεδα, ακόμα και στη δεξιά.

Είτε ακούς τον Σκουρλέτη, είτε τον Γεωργιάδη το ίδιο πράγμα είναι. Ο σταλινισμός έχει υιοθετηθεί στην αντιπαράθεση κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο σταλινισμός εναντίον του «μακαρθισμού». Η λογική είναι  δύο μέτρα και σταθμά. Η μία χαρακτηρίζει «πράξη δημοκρατίας» το δεν πληρώνω, τις καταλήψεις και η άλλη τις πράξεις νομοθετικού περιεχόμενου και τον αυταρχισμό, πυγμή και αποφασιστικότητα. Μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά; Όχι αλλά στο δημόσιο διάλογο όπως διεξάγεται, ναι. 

Η μία καταγγέλλει ακροδεξιούς ναζιστές και επικροτεί ακροαριστερούς επαναστάτες. Οι καταγγελίες είναι δημοκρατικές, «χαφιεδισμός» όταν αφορούν ακροαριστερές υποθέσεις. Οι τρομοκράτες είναι «εκτελεστές» και οι αστυνομικοί «βασανιστές».

Οι τρομοκράτες έχουν δικαιώματα, οι αστυνομικοί, όχι.

Από την άλλη πλευρά οι πολιτικοί φίλοι του έγκλειστου Άκη δεν υπάρχουν εξαφανίστηκαν, οι φίλοι του Γρηγορόπουλου, όμως, υπάρχουν… 
 
Ο Σταλινισμός επικρατεί στο δημόσιο διάλογο και έχει τους μηχανισμούς του που σε πιέζουν να πάρεις θέση. Όλα αυτά εξηγούν αυτά που ζούμε σήμερα και που μας οδήγησε η μανιχαϊστική λογική του άσπρου-μαύρου.

Είναι η τακτική του κομματικού συστήματος για  να δικαιολογούνται τα αδικαιολόγητα και να επιχειρείται παράλληλα μια απόπειρα δημόσιου διασυρμού ή ενός ηθικού εκβιασμού στους διαφωνούντες.

Έτσι κοιτάνε το δάχτυλο και όχι το φεγγάρι, το δέντρο και όχι το δάσος, υπερισχύουν τα επίθετα και όχι τα ρήματα, ούτε καν τα… ουσιαστικά.

Αυτή η λογική μας έχει οδηγήσει σε τραγικά αδιέξοδα και παταγώδεις αποτυχίες…

Ο βασικός στόχος, όμως , είναι ο εγκλωβισμός της κοινής γνώμης στους δυο παράλληλους «μονόδρομους» ώστε να μην αναζητήσει τον…τρίτο δρόμο!  

Νίκος Παναγιωτόπουλος