Ακραία χαρακτηρίστηκε από πολλούς η τιμωρία του ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ, Γιώργου Κατίδη από την ΕΠΟ, που δεν του επιτρέπει ισοβίως να συμμετάσχει στις εθνικές ομάδες, όμως καλώς ή κακώς σε αυτή τη ζωή τα λάθη πληρώνονται, ιδιαίτερα όταν είναι συμβολικά.

Ο θεσσαλονικιός ποδοσφαιριστής, δεν έπεισε με τις δικαιολογίες που χρησιμοποίησε μετά το τέλος του αγώνα («Δεν ήξερα τι σήμαινε», «ήθελα να σηκωθεί όρθιος ο κόσμος»). Ας υποθέσουμε όμως ότι δεν... ήξερε (!) τι σημαίνει η κίνησή του.

Ο 20χρονος ποδοσφαιριστής στην εξέδρα που χαιρέτισε, βρίσκονταν εκατοντάδες μικρά παιδιά, για τα οποία αποτελεί πρότυπο και είναι πολύ πιθανό να τον έχουν και αφίσα στο δωμάτιό τους. Φανταστείτε την εικόνα να παίζουν μπάλα στο σχολείο, να σκοράρουν και να χαιρετούν φασιστικά τους συμμαθητές τους.

Η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ορθώς τιμωρεί σκληρά τον παίκτη της ΑΕΚ, η οποία ας μην ξεχνάμε ότι είναι προσφυγική ομάδα.

Η τιμωρία είναι παραδειγματική για να αποφευχθούν χειρότερα περιστατικά. Η άγνοια και ιδιαίτερα η ιστορική πλευρά της τιμωρούνται, ακόμα και αν έχουν πηγή τους την ανοησία και όχι τον δόλο.

Στα Καλάβρυτα και σε πολλές άλλες ελληνικές πόλεις χάθηκαν πριν από μερικές δεκαετίες χιλιάδες Έλληνες, από τα όπλα στρατιωτών που χαιρετούσαν όπως ο Κατίδης. Στη Θεσσαλονίκη, χθες, έγινε πορεία στη μνήμη 50.000 θεσσαλονικέων Εβραίων που πριν από 70 χρόνια αναχώρησαν με τρένο για το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς όπου και βρήκαν φρικτό θάνατο.

Γι' αυτό λοιπόν, δεν ήξερες, ας ρώταγες...

Β.Β.