Τον συνάντησα στο καφενείο. Συνηθίζουμε να πίνουμε τον πρώτο πρωινό καφέ τα τελευταία χρόνια στου Νίκου κατά τις οκτώ.

Δεν ήξερε  τι σημαίνει αϊλάινερ ή ποια είναι στ΄ αλήθεια η χρησιμότητά του, ούτε καταλάβαινε-ή παρίστανε οτι καταλάβαινε- τι θα μπορούσε να υπονοήσει κάποιος χρησιμοποιώντας τέτοιους είδους όρους επιχειρώντας να ασκήσει κριτική σε κάποιον πολιτικό του αντίπαλο.

Αυγάτισε τις γνώσεις του, ισχυρίστηκε,  ανοίγοντας το λεξικό  μαθαίνοντας τι είναι τελικά το περιβόητο αϊλάινερ. Γέλασε όταν κατάφερε να  ερμηνεύσει τον υπαινιγμό. Το γέλιο του σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ως συμφωνία. 

Γιατί πάντα πίστευε οτι είναι μεγάλη ευθύνη να  κρίνεις τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τις σεξουαλικές προτιμήσεις κάποιου προκειμένου να του ασκήσεις πολιτική  κριτική.

"Εκτιμώ οτι εάν θες να πεις κάτι, πες το ευθέως" μου είπε γιατί "εν πολλοίς αυτό που μετράει -συνέχισε- είναι η πολιτική στάση του καθενός απέναντι στην ίδια την κοινωνία. Και εν τέλει αυτή-η πολιτική στάση- είναι που κρίνεται και όχι τα υπόλοιπα τα οποία θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος οτι είναι  μάλλον ρατσιστικού τύπου  χαρακτηρισμοί. Όλη αυτή η υπόθεση μοιάζει με μια πολιτική φάρσα, σκέφτηκα. Κρίμα. Γιατί ο "αποτρόπαιος άνθρωπος των οκτώ" δεν έχει παρά να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και τότε το παιχνίδι θα έχει οριστικά χαθεί για μια ουσιαστική πολιτική κουβέντα".

"Προφανώς δεν κατάλαβες οτι σήμερα όλα έχουν αλλάξει" του είπα. "Γιατί ακόμα και η ηθική τελικά είναι υπόθεση χρόνου! Αλλά τι σημασία έχει η ηθική μπροστά στον βωμό της πολιτικής επικράτησης ή τον πολιτικό εξευτελισμό κάποιου αντιπάλου; Στις μέρες μας καμία. Φυσικά ο καθένας έχει το δικαίωμα να δοκιμάζει δημοσίως τις απόψεις του και η κοινή γνώμη αποφασίζει τι είναι αυτό που τελικά θα υιοθετήσει".

Αυτός με άκουσε προσεχτικά αλλά έδειχνε οτι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να συμφωνήσει μαζί μου.

"Ξέρεις την Ολυμπία του Μανέ;". Ε, δεν την ήξερα αλλά δεν άργησα να  καταλάβω απο αυτά που μου είπε οτι- μεταφορικά- πρόκειται για μια.... ισχυρή δόση πρόκλησης.

Μάλλον είχε δίκιο κάπως έτσι είναι τα πράγματα σήμερα, προκλητικά,  αρκεί να μην ξεχάσουμε την φράση που κάποιοι ιστορικοί αποδίδουν στον Ιούλιο Καίσαρα: "Αρκεί να μην καταλήξει κανείς όπως οι άλλοι πιστεύουν πως είναι".

Για την αντιγραφή του διαλόγου Τ.Χ