Στη μάχη του Βατερλό , ο κουρασμένος κι άρρωστος Ναπολέων είχε ήδη δραπετεύσει από το πεδίο της μάχης, αλλά ένα σημαντικό τμήμα των γαλλικών δυνάμεων -η ηρωική φρουρά των βετεράνων του- υπό τον γενναίο στρατηγό Πιερ Γκαμπρόν αποφασιστικά μάχονταν κι επιχειρούσε απελπισμένες αντεπιθέσεις.

Ο αντίπαλός των Γάλλων, Βρετανός στρατηγός Ουέλινγκτον -σύμφωνα με άλλη εκδοχή ο Βρετανός στρατηγός Κόλβιλ - κατάλαβε ότι ο Γκαμπρόν δεν γνώριζε πως είχε καταρρεύσει το γαλλικό μέτωπο. Του έστειλε λοιπόν κήρυκα με λευκή σημαία, τον συνταγματάρχη των δραγόνων Χιού Χάλκετ και του ανήγγειλε τα δυσάρεστα νέα: «Γενναίε στρατηγέ, είναι ανώφελο να συνεχίζετε. Παραδοθείτε!».

Και ο Γκαμπρόν, τραυματισμένος ο ίδιος, κοίταξε γύρω του, διαπίστωσε ότι του έλεγαν την πικρή αλήθεια, έβγαλε το ξίφος του το πέταξε καταγής μπροστά τα πόδια του Βρετανού συνταγματάρχη και φώναξε με απελπισία (γαλλιστί): «Merde!» («σκατά!» επί το ελληνικότερο!»)

Είχα ακούσει την ιστορία μικρός από τον πατέρα μου. Την έψαξα και την βρήκα στο διαδίκτυο, όπως περιγράφεται ανωτέρω. Αφορμή μου έδωσε η περίφημη πλέον δήλωση του κ.Ντομινίκ Στρώς Κάν (άλλως πως και Ντομινίκ Δεν τρώς Κάν) ότι «οι Ελληνες είναι στα σκατά…»

Την γράφω απλώς για να σημειώσω ότι πριν τον Ντομινίκ ο τελευταίος Γάλλος (Γκαμπρόν) που χρησιμοποίησε δημοσίως τη λέξη Merde δεν ήταν και σε τόσο καλή κατάσταση…

il Postino