Αδιανόητο χαρακτήρισε ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, μιλώντας στον ραδιοσταθμό Real Fm, το γεγονός ότι η ΕΕ έπειτα από τόσα χρόνια επιτήρησης της οικονομίας, έρχεται τώρα και «ζητάει τα ρέστα». «Έπειτα από 5 χρόνια, που έλεγαν οι ίδιοι ότι έχουν βάλει την Ελλάδα υπό επιτήρηση, πέντε χρόνια στα οποία -υποτίθεται- οι Ευρωπαίοι έλεγχαν την προηγούμενη κυβέρνηση, πέντε χρόνια που μας είπαν ότι έπρεπε να κάνουμε λιτότητα, να πάρουμε μέτρα κοκ., έρχονται τώρα και ζητάνε τα ρέστα, όταν στην πραγματικότητα, τίποτε από αυτά που έλεγαν δεν έκαναν» είπε, μεταξύ άλλων, ο κ. Γερουλάνος και τόνισε πως η ΕΕ θα πρέπει να αποφασίσει τι θα κάνει με τις αδύναμες οικονομίες, που δεν είναι μόνο η ελληνική.

 «Θα πηγαίνουμε δόση-δόση, ή θα πάρουμε απόφαση για το πώς η κάθε οικονομία θα συμβάλει στην ευρωπαϊκή», αναρωτήθηκε ενώ ερωτηθείς για το αν η τοποθέτησή του εμπεριέχει άρωμα θεωρίας συνωμοσίας, επεσήμανε ότι δεν υπάρχει άρωμα συνωμοσίας, αλλά «άρωμα ανυπαρξίας πολιτικής» της ΕΕ.

Ο κ. Γερουλάνος παραδέχθηκε ότι έχουν υπάρξει καθυστερήσεις, σημειώνοντας όμως πως η κυβέρνηση προχωράει με πολιτικές «χωρίς να φοβάται το πολιτικό κόστος, κάτι το οποίο φαίνεται και από τις κυβερνητικές δράσεις».

 Παράλληλα, υποστήριξε ότι «ο κ. Καραμανλής την άνοιξη του 2009, είχε "τελειώσει" την ελληνική οικονομία και αυτό το ήξερε μόνο ο ίδιος και ο κ. Αλογοσκούφης», σημειώνοντας πως, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις του κ. Προβόπουλου, το ΠΑΣΟΚ δεν το γνώριζε καν, τονίζοντας ότι την οικονομική κρίση δεν την δημιούργησε ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος τώρα προσπαθεί να τη διορθώσει.

 Αναφερόμενος στη συναίνεση, ο κ. Γερουλάνος τόνισε πως ενδεχομένως θα έπρεπε να έχει αναζητηθεί νωρίτερα, ωστόσο, είπε, ποτέ ο Γ. Παπανδρέου δεν ήταν κλειστός στο διάλογο, ούτε απέκλεισε προτάσεις.

 Ο υπουργός Πολιτισμού χαρακτήρισε τις κινητοποιήσεις των "Αγανακτισμένων" πολιτών θετικές και είπε ότι ξαφνιάζουν τη γενιά του, «γιατί δεν είχαμε συνηθίσει τέτοιου είδους κινητοποιήσεις, κινητοποιήσεις που είναι ειρηνικές, δεν διεκδικούν κάτι συγκεκριμένο, αλλά θέλουν να δουν κάτι να αλλάζει στον τόπο», συμπληρώνοντας, ότι «η αγανάκτηση την οποία αισθάνεται ο κόσμος είναι για πάρα πολλά θέματα και όχι κάποιες πολιτικές προτεραιότητες που είναι συγκυριακές», ενώ επισήμανε πως το συγκεκριμένο κίνημα «βρίσκεται σε έναν αγώνα δρόμου να αποκτήσει σάρκα και οστά, πριν προλάβουν κάποιοι καλοθελητές να το καπελώσουν».

 Παράλληλα, τόνισε πως το ότι βρεθήκαμε σε αυτή την κατάσταση θα έπρεπε να μας έχει απασχολήσει εδώ και πολλά χρόνια, που υπήρχε σπάταλη πολιτική, η οποία μας οδήγησε στα όρια της πτώχευσης.