Το εσωτερικό έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας για την κατάσταση της οικονομίας το 2009 έρχεται να φωτίσει ένα μέρος της ιστορίας. Οι συντάκτες της επιστολής προς τον τότε Διοικητή Γιώργο Προβόπουλο αναφέρουν στις 6 Οκτωβρίου:

«Με βάση τα έως τώρα στοιχεία και τις εξελίξεις, καθώς και τις διαφαινόμενες προοπτικές, ευρισκόμεθα ενώπιον ενός πρωτοφανούς δημοσιονομικού εκτροχιασμού, ο οποίος δεν δικαιολογείται, παρά μόνο σε πολύ μικρό βαθμό, από την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας. Είναι δε απολύτως βέβαιο ότι η παρούσα δημοσιονομική θέση της χώρας δεν είναι διατηρήσιμη». Το εσωτερικής αλληλογραφίας σημείωμα της ΤτΕ  αποκάλυψε ο Γιάννης Παλαιολόγος στην Καθημερινή της Κυριακής.

Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτει είναι πώς ένα έγγραφο τόσο σημαντικό έρχεται τώρα στη δημοσιότητα και γιατί τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Έμπειροι παρατηρητές το ενέταξαν αμέσως στην αέναη διαμάχη Καραμανλικών Παπανδρεϊκών για το ποιος ευθύνεται για τον εκτροχιασμό της χώρας. Μόλις 20 ημέρες νωρίτερα είχε παρουσιάσει ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Καραμανλή Γιάννης Παπαθανασίου το βιβλίο του με τίτλο «8 μήνες» στο οποίο αναφέρει τι συνέβη πριν από 8 χρόνια και όπως είναι φυσικό ρίχνει τα βάρη στους επόμενους. Όπως και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου στο δικό του βιβλίο ρίχνει τα βάρη στους προηγούμενους. Βιβλία είναι αυτά. Τα διαβάζεις και βγάζεις συμπεράσματα ανάλογα με ποιο πλευρό...κοιμάσαι!

Ο γρίφος όμως είναι: ποιος είχε αυτό το εσωτερικό σημείωμα; Λογικά αν το πάρει κανείς, δια της ατόπου απαγωγής, καταλήγει σε κάποια πρόσωπα. Όπως θα έλεγαν και οι αρχαίοι Ρωμαίοι και αργότερα οι Λατίνοι νομικοί: cui bono? Δηλαδή ποιος έχει όφελος, στην περίπτωση μας από τη δημοσιοποίηση αυτού του σημειώματος;

Ας δούμε ποιος δεν έχει όφελος. Κατ' αρχάς ο νυν Διοικητής. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας ο Γιάννης Στουρνάρας δεν είχε γνώση του εγγράφου. Και πώς να έχει αφού δεν απευθύνεται σε αυτόν αλλά στον προκάταοχό του. Αλλά αν είχε αρχειοθετηθεί ίσως κάποιοι να το είχαν δει και να το είχαν δημοσιοποιήσει νωρίτερα. Όφελος σίγουρα δεν έχει ο Γιάννης Παπαθανασίου ο οποίος βλέπει τα γεγονότα μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα. Το σημείωμα δεν είχε ούτε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου διότι θα το είχε χρησιμοποιήσει είτε στην επιχειρηματολογία του, είτε πολύ περισσότερο στο βιβλίο του.

Ποιος λοιπόν οφελείται; Cui bono?

Όπως συμβαίνει και με τις δυσάρεστες μυρωδιές που βγάζει το σώμα μας, μετά την κατανάλωση φασολιών για παράδειγμα, ο  πρώτος που αντιδρά, συνήθως είναι και ο πιο ύποπτος.

Ο πρώτος που δήλωσε δικαιωμένος από το περιεχόμενο του εγγράφου ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου. Χρειαζόταν άραγε τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου μια θετική αναφορά για τα πεπραγμένα της εποχής; Γιατί; Για να μην μείνουν αναπάντητα τα όσα αναφέρει ο Παπαθανασίου στο βιβλίο του; Λέτε να θεώρησε ότι οι «8 μήνες» εγκυμονούν κινδύνους για τον ίδιο; Διόλου απίθανο.

Το έγγραφο πάντως ο ΓΑΠ δεν το είχε. Θα το είχαν ίσως στο αρχείο τους οι αποστολείς και ο τέως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας. Ο Γιώργος Προβόπουλος έχει δηλώσει σε συνέντευξη του στην Καθημερινή ότι είχε ενημερώσει προεκλογικά για τους κινδύνους εκτροχιασμού και τον Γιώργο Παπανδρέου όπως και τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Δηλαδή την εποχή που το ΠΑΣΟΚ έταζε χρήμα και ο αρχηγός του έλεγε «λεφτά υπάρχουν» ήξερε. Γιατί άραγε τώρα δηλώνει δικαιωμένος;