Το υπουργείο Παιδείας, γνώριζε από το καλοκαίρι ότι τα σχολικά βιβλία δεν θα έφταναν στα σχολεία στην ώρα τους. Και ενώ τα βιβλία δεν έφτασαν στα σχολεία, έφτασαν στα... βιβλιοπωλεία. Τι εννοούμε ακριβώς: Τίποτε περισσότερο από ότι οι μαθητές των ιδιωτικών σχολείων (το γιατί αυτοί πρέπει να πληρώνουν τα βιβλία είναι μια άλλη υπόθεση) και ταυτοχρόνως οι μαθητές με γονείς που έχουν και κατέχουν, δεν είναι υποχρεωμένοι να «διαβάζουν» σε υπολογιστές και φωτοτυπίες.

Κάποιοι τα έσκασαν και διαβάζουν κανονικά, όπως διαβάζουν οι μαθητές όλου του κόσμου, από βιβλία.

Αυτομάτως δημιουργούνται μαθητές δύο ταχυτήτων: Αυτοί που έχουν και αυτοί που δεν έχουν βιβλία- ουσιαστικά καταργείται η συνταγματικά κατοχυρωμένη δωρεάν παιδεία. Σαφώς και οι πρώτοι- αυτοί που έχουν βιβλία, αποκτούν προβάδισμα έναντι των δεύτερων, ειδικά αν βρίσκονται στην κρισιμότατη Γ' Λυκείου.

Δεν είναι σωστό να διεκδικείς την εξίσωση προς τα κάτω- ακριβώς το αντίθετο είναι το σωστό. Εδώ όμως που φτάσαμε, αναγκαζόμαστε να κάνουμε δεύτερες- πιο πονηρές, σκέψεις.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης, το πρωί, από τη συχνότητα της ΝΕΤ διατύπωσε το ερώτημα ποιος έδωσε το dvd με την ύλη των βιβλίων στους εκδοτικούς οίκους, με δεδομένο ότι η πλειοψηφία των μαθητών δεν θα είχε βιβλία. Υπονοούσε ότι με τον τρόπο αυτό, βοήθησε στα να αυγατίσουν τα κέρδη τους με τους μαθητές της «υψηλής» ταχύτητας.

Είναι ένα ερώτημα που χρήζει απάντησης και επιχειρηματολογίας για την αναγκαιότητα που επέβαλε την συγκεκριμένη κίνηση.