Η διάθεση υπουργών, αλλά και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ να διαχωρίσουν εαυτόν από την επιλογή του Μνημονίου, καταδεικνύει το μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζει πλέον το πλειοψηφούν κόμμα της Βουλής. Το ΠΑΣΟΚ, εδώ και δύο χρόνια, ήταν το κόμμα του Μνημονίου. Το κόμμα που είχε σαν μότο «εμείς σώζουμε την Ελλάδα». Και τώρα, που ακόμα και η Άνγκελα Μέρκελ έφτασε να μιλάει για λάθος συνταγή- το έκανε χθες, τώρα που το Μνημόνιο αμφισβητείται και από τον Σημίτη και από τον Προβόπουλο, το ΠΑΣΟΚ, με ποσοστά δημοσκοπήσεων επιπέδου 1974, ψάχνει να ενώσει τα κομμάτια του. Στην Ιπποκράτους γνωρίζουν ότι το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η… υπαρξιακή κρίση που διέρχονται.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξεκαθαρίσει πρώτα τι ακριβώς κόμμα είναι και ποια είναι η πολιτική του- τώρα και στο μέλλον. Είναι το Μνημονιακό κόμμα των δύο τελευταίων χρόνων; Είναι ένα κόμμα των μικρομεσαίων, των μισθωτών και των χαμηλοσυνταξιούχων- όπως και στο παρελθόν- που όμως διέπραξε ένα ολέθριο λάθος; Αν αποφασίσει να είναι το πρώτο, έχει τύχη να ξαναγίνει κόμμα εξουσίας, με δεδομένη την απώλεια του αποκαλούμενου «κοινωνικού ΠΑΣΟΚ»;

Και αν θέλει να ξαναγίνει εκείνο που επαγγελόταν κάποτε, σε πόσο χρόνο θα ανακάμψει, αν ανακάμψει; Από κοντά, έρχονται και τα ερωτήματα για την ηγεσία.

Ο Γιώργος φεύγει, το γνωρίζουν όλοι. Είναι όμως σωστό να φορτωθεί μόνος του το βάρος της παταγώδους αποτυχίας μιας πολιτικής που οδήγησε τους πολίτες σε κατάθλιψη; Και αν επιμεριστούν οι ευθύνες σε στελέχη πρώτης γραμμής, ποιος θα μπορέσει να ηγηθεί του νέου ΠΑΣΟΚ; Ποιος μπορεί να αποφύγει την φθορά;

Όσο αυτά τα ερωτήματα δεν έχουν απαντήσεις, τα ανώτερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να αποφύγουν την εσωστρέφεια και τις επιλογές που εκπορεύονται από την προσωπική αγωνία του καθενός για πολιτική επιβίωση.

Με βάση τα δεδομένα αυτά, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η σύγκλιση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος που έχει προγραμματιστεί για τις 2 Φεβρουαρίου.


Θέμης Δαγκλής 


Σχετικά Θέματα: