«Η κρίση στο ΠΑΣΟΚ είναι δομική, δεν είναι ευκαιριακή. Δεν είναι προσωρινή, με την έννοια ότι το ΠΑΣΟΚ έχει και ηγετικό πρόβλημα, γιατί δεν υπάρχει αποδεκτή ηγεσία, όχι  μόνο στο πρόσωπο του κ. Παπανδρέου, ο οποίος κάνει τα πάντα για να το διαλύσει το ΠΑΣΟΚ, αλλά και στους υπολοίπους. Υπάρχει πολυαρχία», σημείωσε ο Γιώργος Φλωρίδης, μέλος του Κοινωνικού Συνδέσμου, στον «ΒΗΜΑ 99,5».    Επίσης, μιλώντας για τον Γιώργο Παπανδρέου, δήλωσε: «Δείτε πως πολιτεύτηκε κατ' αρχήν όλα τα προηγούμενα χρόνια . Γιατί αυτό που συμβαίνει τώρα δεν είναι καινούριο.   

Ο κ. Παπανδρέου πολιτεύτηκε, με την έννοια της ιδιοκτησίας του κόμματος, της απόλυτης ιδιοκτησίας, στη βάση μιας αντίληψης για την εξουσία που προκύπτει από μια κληρονομική ολιγαρχία. Πολιτεύτηκε στη πράξη με βάση τις παρέες, τους κολλητούς τους φίλους της οικογένειας και το υπαλληλικό προσωπικό.   

Όλοι αυτοί μετατράπηκαν είτε σε τμήμα σημαντικό του υπουργικού συμβουλίου, είτε  σε διάφορες κρίσιμες κρατικές θέσεις, σε διάφορους οργανισμούς. Όταν ξεκινάς έτσι δίνεις την έννοια ότι  πρόκειται για ένα από τα τελευταία αυταρχικά αραβικά καθεστώτα στην περιοχή μας.  

Αυτή η πορεία συνεχίστηκε και μετά την παραίτηση του και, κυρίως μετά την λήξη της θητείας του όπου εκεί  ένας που σέβεται τον εαυτό του και στοιχειωδώς τη δημοκρατία γνωρίζοντας ότι η θητεία του λήγει στις 4 Νοεμβρίου έχει προετοιμάσει από πριν  όλες τις διαδικασίες  έτσι ώστε στις 5 Νοεμβρίου να ξεκινήσουν τα πάντα για την εκλογή νέας ηγεσίας. 
 
Στην όποια εκλογή, προφανώς, θα μπορούσε να πάρει μέρος κι ο ίδιος, εάν το επιθυμούσε. Αν αυτού, παραβίασε κάθε έννοια καταστατικής λειτουργίας, εάν έχει μείνει τίποτα από όλο αυτό και με τη συνέργια όλων των υπολοίπων, γιατί όλοι οι άλλοι του αναγνώρισαν το δικαίωμα να κάνει αυτό που κάνει, δεν έθεσαν ζήτημα ότι εδώ υπάρχει θέμα προφανούς  καταστατικής παραβίασης της νομιμότητας.    

Όλοι αποδέχτηκαν ότι  μπορεί να αποφασίσει να πάμε, κι αφού λάβει υπόψη του το συμφέρον της παράταξης και της χώρας. Όταν τους πήγε μια πρόταση για δυαρχία ,του λένε « α αυτό δεν μας κάνει». Μετά τη δέχτηκαν μ' ένα τρόπο. Τέλος πάντων πάμε σε μια τέτοια παράταση.   

Η μεγάλη κρίση την οποία αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μόνο ηγετική, είναι κρίση ταυτότητας. Το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή έχει μπει σε μια περιδίνηση γιατί ακριβώς δεν έχει προσανατολισμό.   

Η Ελλάδα την εποχή της κρίσης απαιτεί νέα ιδεολογία. Και νέα πολιτική πρόταση Αυτή όπως είναι το ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν μπορεί να την παράξει με αποτέλεσμα να εκφέρεται ένας λόγος που δεν είναι καθαρός. Άρα να πάμε σε πολυλογία.   
Και ταυτόχρονα, όπως έχω πει, το ΠΑΣΟΚ έχει πάψει από καιρό να είναι κόμμα κι είναι μια λέσχη επίδοξων η κατά φαντασία ηγετών. Αυτό λοιπόν συνιστά ένα σκηνικό κρίσης και το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να βαδίζει εδώ και καιρό οριστικά στην οδό της απωλείας».  

Τέλος, ο κ. Φλωρίδης αναφέρθηκε και στη κυβέρνηση Παπαδήμου. «Η κυβέρνηση Παπαδήμου έκανε ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση του να υπάρξει επιτέλους μια εθνική συνεννόηση, η οποία είναι απαραίτητη για να μπορέσει η χώρα να αντιμετωπίσει την κρίση.  

Και τώρα η κυβέρνηση αυτή έχει δύο τμήματα. Έχει τον πρωθυπουργό, τον κ. Παπαδήμο, ο οποίος προσέδωσε στην Ελλάδα τη δυνατότητα να μπορεί να συνομιλεί ξανά με τους ξένους, τους εταίρους και τους δανειστές, μια δυνατότητα την οποία είχε χάσει με εκείνη την ιστορία για το δημοψήφισμα κι όλα όσα είχαν ακολουθήσει και ταυτόχρονα μας έδωσε σε όλους χρόνο να σκεφτούμε τι μας συμβαίνει.   

Από την άλλη μεριά είναι η κυβέρνηση, η οποία συγκροτείται από στελέχη των τριών κομμάτων τα οποία τη στηρίζουν υποτίθεται και η συμπεριφορά τους αυτή δείχνει ότι μάλλον δεν έχουν καταλάβει τι μας συμβαίνει. Δηλαδή συνεχίζουν να πολιτεύονται με βάση την αντίληψη που είχαν στην προ Παπαδήμου εποχή. Όπου δηλαδή προτάσσουν το κομματικό συμφέρον και το θέτουν πάνω από εθνικό.   

Αυτά τα γεγονότα που συνέβησαν πρόσφατα στη Βουλή αποτυπώνουν, απλώς, αυτό που υπάρχει στην αντίληψη των κομμάτων. Ότι η χώρα έχει μια μεγάλη κρίση να αντιμετωπίσει έχει τεράστια κρίση αξιοπιστίας στο εξωτερικό κι αυτά ασχολούνται με το να μεταφέρουν μέσα στη Βουλή είτε με τις κομματικές αγωνίες που έχουν για το τι θα γίνει στο ΠΑΣΟΚ και την ηγεσία του είτε με τις απαιτήσεις κοινωνικών ή επαγγελματικών ομάδων που συνεχίζουν να πιέζουν να μην αλλάξει τίποτα σ αυτή τη χώρα και που ο καθένας από όλους αυτούς βάζει το μαγαζάκι του πάνω από τη χώρα. Το μαγαζί μου να είναι καλά και δεν παει να διαλυθεί η Ελλάδα».