«Η Ελλάδα κουρασμένη και απελπισμένη κινδυνεύει να κάνει μεγάλα ιστορικά λάθη», επεσήμανε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος μιλώντας στην συνεδρίαση της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ και σημείωσε ότι το πραγματικό δίλημμα αναφορικά με το νέο πρόγραμμα που απορρέει από τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου είναι οι θυσίες που αυτό προβλέπει ή ακόμα περισσότερες θυσίες, εθνική ταπείνωση, περικοπές και εξαθλίωση. Επιπλέον, απέρριψε τις «εναλλακτικές» λύσεις, ασύντακτης ή συντεταγμένης χρεοκοπίας, σημειώνοντας ότι και στις δύο περιπτώσεις αυτές θα συνεπάγονταν ακόμα περισσότερους όρους που θα λαμβάνονταν με το «πιστόλι στον κρόταφο» και αυστηρότερες περικοπές μισθών και συντάξεων.

Υποστήριξε μάλιστα ότι μια ασύντακτη χρεοκοπία θα είχε ως συνέπεια μια Ελλάδα στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου και στη συνέχεια την «ένδοξη Ελλάδα της δραχμής», την οποία «θα έρθουν αποικιοκρατικά να αγοράσουν όσοι έχουν βγάλει τα χρήματά τους έξω».

Ο κ. Βενιζέλος είπε ότι θα πρέπει να επιβιώσουμε με το δικό μας πρωτογενές πλεόνασμα και γι' αυτό χρειάζεται βίαιη επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος όχι της κεντρική κυβέρνησης μόνο αλλά της γενικής.

«Πιστέψτε μας το πιο ήπιο σενάριο είναι το δύσκολο και δυσβάσταχτο σενάριο της εφαρμογής της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου, οι πιο επιεικείς όροι είναι αυτοί που συμφωνήσαμε με τους εταίρους μας.

Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η Ελλάδα μπήκε στη διαπραγμάτευση ηττημένη δημοσιονομικά, αναπτυξιακά, και πως στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε μια νέα «Συνθήκη της Λοζάνης».

Αναφερθείς στις σκληρές διαπραγματεύσεις με τους εταίρους και εξηγώντας ότι η διαπραγμάτευση έγινε στο ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και με το ΔΣ του ΔΝΤ, διερωτήθηκε μεταξύ άλλων εάν ο πρωθυπουργός χρειαζόταν να ακούσει από κάποιον αρχηγό κόμματος τι πρέπει να γίνει για τις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς, σχολιάζοντας ότι «παραβίαζαν ανοιχτές θύρες όταν κάποιοι νόμιζαν ότι κάτι κάνουν ‘διαπραγματευόμενοι’ εντός της Ελλάδας.

Ο υπουργός Οικονομικών εξήγησε ότι η κυβέρνηση που θα είναι στην εξουσία τον Ιούνιο πρέπει να λάβει πολύ δύσκολες αποφάσεις για τα επόμενα έτη, το 2013 και το 2014.

«Αν φανούμε ειλικρινείς, υπεύθυνοι, δίνουμε ελπίδα στον κόσμο», ενώ «αν τώρα κλονιστούμε δεν θα μας συγχωρήσει κανείς», εξηγώντας ότι αυτό δεν απευθύνεται στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αλλά της ΝΔ, του ΛΑΟΣ και σε όλους τους Έλληνες.

Παράλληλα, έβαλε κατά όσων με τη στάση τους στο εσωτερικό της ελληνικής πολιτικής ζωής έχουν επιλέξει τον εύκολο ρόλο και εκείνων που ενώ αντιλαμβάνονται ως μόνη λύση την αποδοχή του προγράμματος, θέλουν να πείσουν ότι «σύρθηκαν» και ότι δεν έχουν καμία ευθύνη στο παρελθόν και το παρόν και είναι έτοιμοι να διεκδικήσουν το μέλλον.

Ειδικότερα, υποστήριξε ότι ενώ οι συντριπτικά περισσότεροι Έλληνες καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από το νέο πρόγραμμα ότι είναι δυστυχώς αρκετοί αυτοί που δεν θέλουν να μοιραστούν ατομικά την ευθύνη για πολύ δύσκολες αλλά αναγκαίες και θετικές αποφάσεις.

Ο κ. Βενιζέλος υπογράμμισε ότι έτσι όμως η πατρίδα μας κινδυνεύει να πέσει θύμα μιας πολύ μεγάλης παρεξήγησης. Ακόμα εκτίμησε πως το ΠΑΣΟΚ ειδικότερα κινδυνεύει να πέσει στο κενό ανάμεσα σε μια πολιτική που με μεγάλο κόπο, παλινωδίες, καθυστερήσεις αλλά με αίσθημα ευθύνης και πατριωτισμού επιχείρησε να εφαρμόσει τα δυόμιση τελευταία χρόνια και μια άλλη λύση που ανατρέπει και καταδικάζει αναδρομικά αυτό που έγινε ή αυτό που πήγε να γίνει ή αυτό που έπρεπε να γίνει τα δυόμισι τελευταία χρόνια.

«Η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου παρουσιάστηκε από εμάς ως στρατηγική επιτυχία και τώρα βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την ολοκλήρωση της απόφασης αυτής και βλέπω να δειλιάζουμε, να διστάζουμε, να αυτο-ενοχοποιούμαστε γιατί προσπαθούμε να αποτρέψουμε το χειρότερο για τη χώρα».

Ο κ. Βενιζέλος μίλησε για την ευθύνη όλων στην «τεράστια ιστορική αμεριμνησία των τελευταίων δεκαετιών και το δήθεν μοντέλο ανάπτυξης που οδήγησε την Ελλάδα στο πουθενά», συμπληρώνοντας ότι «έχουν κυρίως ευθύνη αυτοί που οδήγησαν, αυτοί που καθοδήγησαν».

Μιλώντας σε προσωπικό τόνο, ο κ. Βενιζέλος είπε ότι ο ίδιος δεν καθοδήγησε τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ πριν την εκλογή του 2009, δεν διατύπωσε το πρόγραμμα και τα συνθήματα και δεν ήταν στον σκληρό πυρήνα της κυβέρνησης.

Σε αυτό το πλαίσιο υπενθύμισε ότι από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι τον Μάιο του 2010 που υπογράφηκε το πρώτο μνημόνιο και από τότε μέχρι τον Ιούνιο του 2011 που ανέλαβε τα καθήκοντα του υπουργού Οικονομικών, είχε άποψη που είχε εκφράσει τόσο για το ΔΝΤ όσο και για την άμεση αναδιοργάνωση του χρέους, καθώς επίσης και για τη θέση του να ζητηθεί ψήφος με 180 τον Μάιο του 2010 «ώστε η ΝΔ να μην κρυφτεί πίσω από το ΠΑΣΟΚ.

Επιπλέον, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν διαχώρισε ποτέ την αρνητική του στάση και έκανε ελάχιστες εμφανίσεις στα ΜΜΕ τις στιγμές που έπρεπε.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ