Η αναφορά Σαμαρά στην επιστολή που απέστειλε προς τους επικεφαλής της Τρόικας και τον Πρόεδρο του Eurogroup, καταδεικνύει με τον πλέον ανάγλυφο τρόπο τη ρητή διαφωνία που έχει αναδειχθεί τις τελευταίες ώρες ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κέντρα εξουσίας και τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, αναφορικά με το χρόνο των εκλογών. Το θέμα βέβαια δεν είναι καινούργιο στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, όπου οι διαθέσεις των Ευρωπαίων –και κυριότερα του Βερολίνου- είναι η παραμονή του Λ. Παπαδήμου στη θέση του Πρωθυπουργού και η διατήρηση της υποτελούς στάσης των κομμάτων που υποστηρίζουν την κυβέρνησή του για όσο χρειαστεί.
Αντικειμενικός στόχος η πλήρης εφαρμογή του προγράμματος των Τροϊκανών, οι οποίοι είναι προφανές ότι αντιλαμβάνονται το ρόλο Παπαδήμου ως «υπαλληλικό», καθεστώς από το οποίο εξυπηρετούνται- τουλάχιστον μέχρι του σημείου που κριθεί μη διαχειρίσιμη η κοινωνική ένταση.

Πέραν της Αριστεράς, για την οποία η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία αποτελεί αδιαπραγμάτευτη εξέλιξη, Σαμαράς και Βενιζέλος επίσης κινούνται στη λογική της ταχείας προσφυγής στην κάλπη, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Ο Πρόεδρος της ΝΔ, στρατηγικά, εδράζει την επιμονή του για τις εκλογές σε συγκεκριμένους, κεντρικούς άξονες. Πρώτον, διότι θεωρεί ότι από τη θέση του Πρωθυπουργού με ξεκάθαρη εντολή η οποία μάλιστα έχει δοθεί στη βάση ρεαλιστικών δεδομλενων της οικονικής πολιτικής των επόμενων ετών, θα μπορέσει να πετύχει καλύτερους όρους σε ζητήματα που αφορούν στην προστασία των ασθενέστερων στρωμάτων. Ειδικά, κατά την περίπτωση, όπου η ευρωπαική πολιτική διαφοροποιηθεί, τόσο στο επίπεδο της αλλαγής στρατηγικής της ΕΚΤ, όσο και στο επίπεδο της έκδοσης ευρωομολόγου.

Δεύτερον, διότι προσβλέπει στο πολιτικό κόστος που θα αποδώσει η κοινωνία στον ΛΑ.Ο.Σ. λόγω των αλεπάλληλων αλλαγών στη στάση του κ. Καρατζαφέρη. Προσθετικά στο κόστος αυτό αναμένεται να λειτουργήσει η κάθοδος στις εκλογές, τόσο της «Χρυσής Αυγής» -που εκτιμάται ότι θα αυξήσει σημαντικά τα ποσοστά της, όσο και η εκπροσώπηση της λαϊκής Δεξιάς από το μόρφωμα, στο οποίο διακηρύσσει ότι θα προχωρήσει ομάδα εκ των διαγραφέντων βουλευτών.

Εκτός όμως από τη συμπίεση που δέχεται ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. εκ δεξιών και εξ ευωνύμων, εκτιμάται ότι θα του κοστίσει επιπλέον η αποχώρηση των κ.κ. Βορίδη και Γεωργιάδη –ο καθένας με προσωπικό κοινό στις εκλογικές τους περιφέρειες- αλλά και της φημολογούμενης διαφοροποίησης του κ. Πλεύρη. Γι’ αυτό άλλωστε και ήδη βολιδοσκοπείται το ενδεχόμενο προσχώρησης στον ΛΑ.Ο.Σ. στελεχών της λαϊκής Δεξιάς, που δεν ανήκουν πλέον στις τάξεις της ΝΔ.
Ο τρίτος άξονας στρατηγικής του Α. Σαμαρά, αφορά στην εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται από τη νέα δανειακή σύμβαση. Είναι προφανές ότι, ανεξάρτητα από τις προθέσεις –και την αποτελεσματικότητά τους- του Προέδρου της ΝΔ για τροποποίηση των πολιτικών του νέου Μνημονίου –όπως ρητώς αναφέρεται στην επιστολή Σαμαρά- στην Συγγρού αντιλαμβάνονται ότι «είναι άλλο πράγμα να το ακούς ή να το διαβάζεις και άλλο να το διαπιστώνεις στο τέλος του μήνα στην τσέπη σου» όπως λέει στο Newpost.gr υψηλόβαθμος επιτελής του Σαμαρά.

Επιπρόσθετα, ο Πρόεδρος της ΝΔ αντιλαμβάνεται ως πολιτικά κρίσιμο έως και απαραίτητο στοιχείο της περιόδου να κερδίσει χρόνο. Κάτι που είναι κατανοητό όμως και από την πλευρά των Ευρωπαίων, οι οποίοι εμφανίζονται να κάνουν το δικό τους παιχνίδι. Εξ’ ου και δηλώσεις Σόιμπλε για τις οποίες στελέχη της Συγγρού εμφανίζονται εξόχως ενοχλημένα για το απροκάλυπτο του τρόπου με τον οποίο γίνεται ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας και η οποία ουσιαστικά συνιστά ανοιχτό μήνυμα προς τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, να ξεχάσουν τις εκλογές. 

Πάνος Ρασσιάς

Σχετικό Θέμα: